J8 G. J. VERB AM 



Honore igitur ac dignitate curn floreret, splendidiora non optabat, nee 

 ullam provinciam suscipere cogitabat, ad quam administrandam urbi 

 natali foret valedicendum. Scilicet sic optavit; aliter autem evenit. 

 Doctrinae etenim et eruditionis praestantia baud minus quam cognoscendi 

 et investigandi industria praecelluit. Ergo et pluribus artium doctrinarum- 

 que Societatibus , quas vocant, erat adscript as, et doctorum virorum , qui 

 in disciplinas exornandas omnem opera;m conferebant, socius erat strenuus, 

 dignissimum quern habebant aliquando qui munus professorium obiret. 

 Rogatus autem, suscipere recusaverat; iterumque fecerat, condita Academia 

 Gandavensi , nee aliam fere mentem voluntatemque habuit, quum cathedra 

 in nostra Academia ei oSerebatur ; neque hanc accepisset , nisi et amici 

 et celeberrimorum praeceptorum unus BRUGMANSIUS superstes , etiam 

 atque etiam admonuissent et suasissent, ut sententia desisteret. Itaque 

 cessit et obtemperavit , et Medicinae imprimis practicae professionem or- 

 dinariam solenniter auspicatus est ad diem 7 Martii anno 1818, habita 

 oratione de ratione Mppocraticd , nostra non minus quam Boerhavii aetate 

 commendandd. Hac quidem oratione, brevi adruodum ilia at minime tenui, 

 ex intima rerum cognitione, quam contemplatione ac meditatione longoque 

 usu sibi comparaverat , argumenti veritatem docte et ornato sermone pro- 

 bavit , futurisque discipulis artem salutiferam tectissime colendam egregie 

 commendavit. Ipse autem merito praeclarum hippocratici et boerhaviani 

 medici exemplar fuisse dicitur, artisque insignem praestantiam suo exemplo 

 comprobasse censetur. At vero etiam , in munere gerendo , Academiae 

 famae et discentium commodis plurimum eum profuisse, uno ore omnes, 

 qui supersunt, discipuli testantur. Laudant namque praeceptoris cum 

 acuti ingenii praestantiam turn accuratam doctrinam, saluberrimis veterum 

 Medicorum praeceptis imbutam , magnam porro in expiscandis morborum 

 causis sagacitatem , simplicemque denique et concinnam rnedendi methodum , 

 sed abhorrentem maxime ab administrandis medicameutis novis , usu 

 nondum probatis. Ac veluti hac ratione , in exercitio practice , praecipuam 

 medici dotem existimabat prudentiam, sic in theoreticis, quae vocantur, 

 scholis, simplicem et accuratam doctrinam longe pluris faciendam esse, 

 quam opinionum commenta et ingenii illecebras, arbitrabatur. In expli- 

 candis vero Gaubianae et Stolliauae doctrinae monumentis sic versatus 



