R A T I 0. 31 



MEYER , Euangelii Nuncium venerandum , verborum divinorum Interpretem 

 prudentissimum , praeclar unique Concionatorem. Academiae Leidensis quon- 

 dam fuit discipulus exiinius, ingenii animique dotibus conspicuus, Theo- 

 logiae disciplinae qui deinde utiliter et laudabiliter adeo serviit , ut Senatus 

 Academicus, quanti ejus doctrinae praestantiam et eruditionem faceret, 

 palam significaverit et praeclare ostenderit , cum , rogante Nobilissimo 

 Theologorum Ordine, dignissimum eum habuerit, quern summis in Theo- 

 logia honoribus ornaret, ideoque Doctoris gradu eum donaret. Brevi 

 utinam vir venerandus, valens et vigens, cathedram acceptam conscendat, 

 diuque earn ornet! 



Sed, quam dixi, honoris ilia significatio parcius quidem et rarius fit, 

 at eo praeclarius exsistit magnae existimationis documentum. Quapropter 

 ne talibus laudibus ornentur, nisi qui doctrina et eruditione pfaestant, 

 ingeniive acumine, pulchre ac subtiliter adhibito, excellunt, aut singulari 

 industria qui magna effecerunt magisve ardua superarunt. In horum igitur 

 numero esse virum doctissimum et venerandum NIERMEYER recte intellexit 

 Senatus academicus. Sic vero etiam de te esse existimandum, doctissime 

 KUENEN! magna ob tua merita, probe hisce diebus judicavit 1 ). Quod si 

 tibi impense gratulamur, at nobis summopere gaudemus. Sed ah'a accedit 

 gaudii causa. Etenim si Academiae feliciter cesserit, in locum viri cla- 

 rissimi , cujus pie colimus memoriam , venturum esse doctorem , Academiae 

 dignissimum, insuper qui deerat, baud diutius defuturum, valde laetamur, 

 quartae scilicet in Theologorum Ordine cathedrae cum etiam prospectum 

 sit. Hanc quidem majorem munificentiam et liberalitatem , qua Rex 

 Augustissimus Illustrium Curatorum voluntati ac suffragio indulgere vc- 

 luerit , Academiae laeti gratulamur. Te autem vocatum esse , hanc cathe- 

 dram qui conscendes et ornabis, quid gratius quidve hoc acceptius nobis 

 esse potuit ? Tu namque , doctissime KUENEN , nobis omnibus es aesti- 

 matus et gratus et carus. Te laudare tua praesentia vetat et modestia. 

 Hoc dicam liceat : confidere nos , talem te futurum , qualem semper te 

 bonum candidumque et praestantem cognovimus. Sic namque gravissimam 

 tibi mandatam provinciam optime administrabis , sic ad Academiae famam 



') Vid. Annotatio XVI. 



