204 . I. C. G. BOOT 



parum satisfacerent. Atque ego, qui ab illorum praestantia longe me 

 abesse sentio, tantum absum ut lubenter dicendi munus receperim, ut 

 profitear animo me anxio et sollicito hunc diem exspectasse et nunc in 

 concionem prodiise, cum praesentis officii novitate commoturn, turn gra- 

 vissimi muneris, quod suscipio, cogitatione impeditum. Namque aliud est 

 in Gymnasio paucos discipulos veterum literarum studiis initiare , aliud apud 

 Athenaei alumnos earum amorem excitare vel augere suisque scholis et 

 sennonibus efficere, ut intelligant Lonestissimam ex illo fonte voluptatem 

 capi posse; aliud est, ubi res ac tempus poscebat, coram paucis disserere, 

 quorum iudicia non magno opere erant timenda, aliud in frequentissimo 

 eruditorum hominum conventu dicentis personam digne sustinere. Quum 

 itaque multa sint, quae animum meum non leviter tangant mentemque 

 perturbent, totus confugio ad vestram aequitatem et humanitatem. Atque 

 ilia me spes sustentat, fore ut vera et sincera pietatis professio oratoriae 

 artis desiderium leniat. 



Quamobrem continue vos appello, Illustris Athenaei Curatores Specta- 

 tissimi et principis urbis magistratus Amplissimi, quorum commendatione 

 et suffragiis in hunc locum sum vocatus, ubi summorum virorurn exempla 

 secutus literas docere iubeor, quae mihi ab ineunte aetate in deliciis fuerunt 

 et in quibus vitam agere mature decrevi. Hac olim mente Lugdunum 

 Batavorum me contuli , ubi cum imagines clarorum virorum , qui a primis 

 temporibus ad bane aetatem Academiae ornamento fuerunt, turn praeclara 

 professorum praecepta et amicorum exempla meum consilium confirmave- 

 runt meque ad laboris constantiam excitaverunt. In cuius temporis memo- 

 riam dum redeo , liceat mihi praedicare meam felicitatem , quod tecum illic 

 vixi, tecum literas et iurisprudentiam colui, carissime frater, quern cives 

 tui in hunc ordinem nuper retulerunt. Locorum intervallo postea separati 

 fraternis animis ego te, tu me dilexisti, nunc laetor, quod poterimus 

 nostrum amorem usu et familiaritate confirmare, quodque mihi hue vocato 

 non deerit, qui omnia, quae me cura aliqua afficient, suis sermonibus levet 

 resque laetas laetiores faciat. Sed illuc, unde abii, redeo. Itaque non 

 diu post Academiam relictam Leovardienses campum mihi ostenderunt, in 

 quo vires meas experirer, meque adolescentem non indignum iudicaverunt , 

 cui florentis Gymnasii moderamen committerent. Ex ea statione vos me 



