R A T I 0. 205 



maiorem honorem neque cupide quaerentem neque valde recusantera abdu- 

 xistis et vestrae voluntati obtemperaus aliorumque auctoritati non invitua 

 cedens munus oblatuin recipio. Quantum oneris mihi imponatur, non 

 ignore ; magnum enim est literas et Graecas et Latinas docere, iisque 

 historiae scientiam et antiquitatis disciplinam adiungere; quanta opus 

 sit ingenii vena, quanta eruditionis copia, quanta prudentia ad omnes 

 huius provinciae partes non dicam optime, quod nescio an a nullo fieri 

 possit, sed bene implendas, scio; quibus viris succedam, qui inde ab illo 

 Vossio in hac Musarum sede literas docuerint, ex libris et sermonibus 

 cognovi; atque haec omnia eiusmodi sunt, ut me plane conturbarent , nisi 

 confiderem studiosae iuventutis facilitate, collegarum humanitate, vestra, 

 Viri Amplissimi, aequitate et benevolentia , maximeque Supremi Numinis, 

 cuius provida cura haec omnia reguntur, ope et auxilio. His praesidiis 

 munitus antiquitatis disciplinam adolescentibus ita tradere conabor, ut 

 praesens eius conditio postulare videtur, omnique opera id agam, ne sus- 

 cepto labori impar existimer. Utinam mihi satis otii concedatur ad haec 

 studia exercenda, neve gravissimo oneri alia officia cum literis non arete 

 coniuncta addantur; quod spero, non quo laborem defugiam, sed quia 

 metuo ne aliter vestrae de me exspectationi et muneris dignitati non 

 satisfaciam, Sed satis et fortasse nimium de me; reliquum est, ut vobis 

 et imprimis jiis vestrum , qui nuper inter senatores primum lecti sunt , 

 Athenaei res commendem. Quandoquidem enim haec urbs merito celebra- 

 tur tanquam bonarum artium mercatus, magistratuum est illud nomen 

 tueri et velut hereditatem a maioribus acceptam , suis curis auctam , posteris 

 relinquere. Quod nulla re magis effici possit, quam munienda hac arce 

 studiorum, quae maiorum liberalitate condita duo saecula stetit totique 

 civitati praesidio et ornamento est. Tta vestris auspiciis floreat Athenaeum, 

 literis et disciplinis suus stet honos. 



In iis, quae me moverunt ut Leovardiam Amstelodamo mutarem relic- 

 tisque ibi amicis et familiaribus hue migrarem, haud scio an primo loco 

 hoc ponam , quod tot viros in hac urbe inventurum me sciebam doctrinae 

 laude insignes, aut mecum in erudienda iuventute occupatos aut qui eo 

 inunere praeclare defuncti sunt. Alius vestrum, Viri Clarissimi, aliam 

 disciplinam persequitur, sed in omnibus regnat cognitionis cupiditas et 



