206 I. C. G. BOOT 



unusquisque id agit, ut disciplinae suae fines proferat, Athenaei famam 

 suis laboribus augeat, ad scientiae et virtutis stadium adolescentes 

 formet. In his laboribus comitem et socium accipitote eum , qui earn 

 artem profitetur, quae reliquarum paene omnium auxilio rion potest carere, 

 quiqne etiam atqtie etiam vos rogat, ne cousiliis vestris se destituatis. 

 Nam quae sint muneris quod sustinemus partes, quae officia, vos usu et 

 experientia edocti magis corapertum habetis, quam ego, qui multarum 

 rerum non nisi adumbratam animo imaginem affero. Contra ego vobis 

 spondeo me auctoritati vestrae libenter obtemperaturum et nihil antiquius 

 habiturum esse, quam ut eum me praestem literarum doctorem, qualem 

 vobis collegam optatis facilem atque hurnanum. Tales fuisse accepimus, 

 qui proxime ante me hoc munere functi sunt, viros cum eruditionis copia, 

 turn morum elegantia insignes, qui plures per annos hunc locum ita tenue- 

 runt, ut adolescentes literarum studiosos ad veram humanitatem fonnarent 

 et mirificum honestae laudis amorem eorum animis instillarent. Quorum 

 quia alterum (DAY. IAC. VAN LENNEP) praesentem conspicere mini licet, 

 utar hac opportunitate , ut quantum ei tribuam aperte declarem. 



Tu, venerande senex, qui in otio bonas literas colere pergis et Hesiodum , 

 quern semper in deliciis habuisti, doctrinae tuae copiis ornas, consiliis tuis 

 me iuva mihique concede, ut prudentia tua doctisque sermonihus doctior 

 flam. Multa a te discere aveo, sed hoc maxime, qua arte tot iuvenes, 

 qui te duce usi sunt, ad antiquitatis amorem excitare, ad omnern virtutem 

 informare potueris. Beatum te praedicamus , cui contingit in ista senectute 

 laborum tuorum fructus adspicere, auctoritatem apud cives tuos iinminu- 

 tam servare , rei publicae et literis inservire. Si quid mea vota possunt , 

 nunquam tristi usu cognosces, quam praeclara praesidia contra adversam 

 fortunam veterum scripta suppeditent, et qui te conspicient veram esse 

 intelligent Graeci poetae sententiam negantis senescere sapientes, in quibus 

 eluceat mens longa die aucta 1 ). 



Quam vellem hie quoque adesset collega tuus Vir Clarissimus JOHANNES 

 BOSSCHA. De quo quum cogito, tristis anirnum meum subit infirmitatis 

 humanae cogitatio, quum eum nondum senectutis incommoda exspectantem 

 adversa valetudo coegerit munus, quod duodecim annos praeclare gessit, 

 iam nunc deponere. Libenter ilium retinebant omnes , qui eius mores 



