R A T I 0. 211 



tare, etsi nil aliud, certe iuvat 6 ). Similem ardorem multi turn Itali ad 

 haec studia attulerunt et incredibile dictu est, quanta mox in ilia regione 

 principum favore et doctorum laboribus incrementa ceperint. Neque intra 

 Italiae fines steterunt, sed Galliam, Britanniam nostramque patriam saeculo 

 XV et XVI siniilis antiquitatis amor pervasit. Sponte vestris mentibus 

 occurrunt celebrata RUDOLPHI AGRICOLAE, WESSELII GANSFORTII, DESI- 

 DERII ERASMI nomina , quibus mox successerant GOL. BODAEUS , quern 

 literarum Graecarum inter Gallos instauratorem appellare non dubitamus , 

 Is. CASAUBONDS, in quo nescias quid magis admireris, incredibilem erudi- 

 tionis copiam an fortitudinem , qua utitur in admonendo rege suo, ne 

 salubria historiae praecepta contemnat, Jos. SCALIGER, qui omnes multi- 

 plici doctrina superat et cuius scripta omnium saeculorum admirationem 

 movebunt, GER. lo. Vossius, huius quondam Athenaei decus, quern a 

 VONDELIO ob imrnensam scientiam vix nirnio praeconio ornatum esse pluri- 

 ma, quae scripta reliquit, testantur, HUGO GROTIUS denique, quern virum 

 in theologia, iuris scientia, civili prudentia excellentem antiquas literas in 

 otio et inter vitae negotia egregie excoluisse inter omnes constat. Sed 

 quid ego plures nominem, qui illis temporibus philologiae laude floruerunt, 

 quum usque ad saeculuin XVII fere medium nemo in ulla disciplina 

 niagnus fuerit, qui non hinc esset profectus? Ab eo inde tempore philo- 

 logorum auctoritas decrevit suisque finibus philologia circumscripta est, quo 

 ipso tamen disciplinae dignitas aucta potius videtur quam imminuta. Quo- 

 tusquisque paulo humanior est, qui ignoret quid superiore saeculo in 

 Britannia BENTLEIUS, MARKLANDUS, TOUPIUS, in nostra patria HEMSTER- 

 HUSIUS, VALCKENAERIUS, RUHNKENIUS, inter Germanos GESNERUS, HEYNIUS, 

 deinde WOLFIUS praestiterint, ne eos memorem, qui horum principum 

 laudes aliquo intervallo persecuti sunt et orationis virtutem ingeniique prae- 

 stantiam, qua veterum monumenta censentur, docte illustrarunt. Atque 

 ex his alii in aliis disciplinae nostrae partibus bene versati sunt maximeque 

 diversa sunt doctorum hominum indicia de eo , quod sumnium sit , quod 

 philologum spectare oporteat. Non tantum mihi arrogo, ut quaestionem 

 saepe a multis agitatam solvere me posse putem , sed tamen affirmare- non 

 dubito primarium philologi munus esse diligentem veterum scriptorum 

 interpretationem. Hanc ille ita instituat, ut non meram otii sui delecta- 



27* 



