212 I. C. G. BOOT 



tionem quaerat, neque ut eruditionis laudem inde captet, si sibi contigerit 

 ingeniosis coniecturis veram antiqui scriptoris manum reducere. Nam nisi 

 pulchram orationis formam contemplantes elegentiam augemus, nisi opti- 

 mum quemque legendo ad veritatem et honestatem ducimur, nisi graviorcs 

 ipsi et meliores evadimus , hoc studium non tanti est , ut aetatem ei impen- 

 damus, neque vehementer prornovebit illam , quam pollicetur, humanitatem. 



Diligentem autem interpretationem veterum scriptorum esse multi laboris 

 facile obtinebo. Requiritur enim primum accurata cognitio illius scientiae, 

 quae sermonis Graeci et Latini ingenium docet, cuius unius ope //ad ilia- 

 ruin gentium, quae aliis saeculis vixerunt, memoriam descendere in eam- 

 que penetrare concessum est, cuius qui potestatem non accurate perceperit, 

 tanquam peregrinus niulta perperam intelliget, alia plane non animad- 

 vertet" 7 ). Grammaticae comes est adiungenda critice, quae quando 

 exercetur ab eo, qui cum ingenii quadam felicitate magnam prudentiam 

 multumque usum coniungit, omnium artium fere princeps dici meretur. 

 His fundamentis superstruitur ilia interpretatio , sed minime potest absolvi 

 et perfici, nisi accedit antiquitatis cognitio ex ipsis fontibus hausta et re- 

 centiorum lectione confirmata. Afferat igitur philologus oportet cognitionem 

 historicara veteris aevi, qua res civiles et literarias, omniaque, quae ad vitam 

 cum publicam turn privatam pertinent, ubi opus fuerit, illustrare possit. 



Campum videtis immensi ambitus , quern nemo unus decurrere potest , 

 et in quo colendo post tot saeculorum labores et nostrae et posterorum in- 

 dustriae , etiamsi nova praesidia inveniuntur nulla , permulta agenda supersunt. 



Age nunc A. H. consideremus ea , in quibus philologi industria versatur, 

 ut quaenam utilitas ex iis studiis laboribusque sperari possit appareat. 



Si sermo illud est, quo uno vel maxime praestamus feris, si est simulacrum 

 mentis animique, cuius vi et comprehenduntur rerum notae et retinentur 

 et discernuntur et consociantur et sine quo per totam vitam titubaremus, 

 quis neget imprimis utile esse studium, quod ponitur in iis linguis, quae 

 a sollertibus populis formatae ac perfectae et a summis ingeniis excultae 

 sunt ac perpolitae? Nemo sanus ingenii inonumenta, quae recentiores 

 sua quisque lingua exegerunt , fastidit et odit , neque ex hac literarum luce 

 redire cupit in ea tempora, quum ex tenebris medii aevi Europa emergens 

 novae quasi vitae subsidia quereret e revocato studio Latinarum mox etiam 



