214 I. C. G. BOOT 



sed non nimis diu in hoc institute rnanendum ease censemus , nisi hominutn 

 levitatem et ignaviam alere velimus. Mature ingenia a rebus ludicris ad 

 serias traducantur , labores perferre discant, denique assuescant non multa 

 potius quam multum legere. Atque hie est maioris illius difficultatis 

 fructus eximius , quique ob earn causam antiquas linguas fastidit , nae ille 

 aut hebeti sit ingenio oportet aut pusilli animi. Tantum porro abest, ut 

 Graeci Latinique sermonis stadium nobis recentiores linguas praecludat, ut 

 nemo minore labore et meliore successu ad has addiscendas pervenire 

 possit, quam qui in illis tirocinium posuerit. Quod vere affirmari omnes 

 sciunt, qui prius grammaticae Graecae Latinaeque operam dederunt, quam 

 linguam aliquam recentiorem attigerunt. 



Si tanta est grammatices utilitas , non minoris dignitatis esse criticen 

 facile concedent, qui reputant antiquorum scripta ante inventam typogra- 

 phiam uno saepe vel paucis codicibus rnanuscriptis esse servata, quorum 

 nullus est, quin librariorum socordia mendis sit inquinatus. Non rarae 

 stint ipsorum antiquorum querelae de libris vitiose descriptis ; quid factum 

 putabimus postea, quum nova exempla fierent e libro aliquo male scripto 

 vel humore corrupto vel tineis blattisque corroso aliove modo lacerate? 

 quum homines indocti et male seduli lacunas ipsi supplere multaque non 

 ad veteris scripturae fidem restituere, sed ex ingenio refmgere studerent? 

 Quantum autem damni his literis illatum est, quum primi edi tores infelici 

 saepe casu in exemplum minus bonum incidentes illud typis describerent 

 et tales deinde editiones repeterentur ant sine certo iudicio ex aliis codi- 

 cibus non rnelioribus passim corrigerentur? Egregie igitur de literis sunt 

 meriti , qui antiquorum scripta ad optimos libros veteres emendare , aut , 

 ubi nulla inde salus exspectari poterat, caute et prudenter coniecturis suis 

 sanare coeperunt; melius etiam qui huius artis partem, quam vocant 

 altiorem, ita exercuerunt, ut fraudes ihterpolandi vel fingendi indicarent, 

 doctisque disputationibus curarent, ne lectores nomine et specie decepti 

 quidvis, quod antiquitatem prae se ferret, genuinum censerent itaque nubein, 

 ut aiunt, pro lunone amplecterentur. Multorum levitate factum est, ut 

 critice apud multos male audiret; sed in hoc quoque genere prudentiam 

 quodammodo esse divinationem docent ea, quae a viris doctis ingeniose 

 correcta postea melioribus libris inventis confirmata sunt, aut etiam sine 



