R A T I 0. 215 



argumentis externis nulli dubitationi locum relinquunt. Quare ut graviter 

 reprehendendi sunt, qui sine accurata cognitione sermonis et usus in 

 .qnemcunque scriptorem involant et locos a se parum intellectos aut opi- 

 nionibus et commentis suis obstantes inutilibus coniecturis tentant, quos 

 nulla religio coercet quominus ea, quae ne sibi quidem vera videantur aliis 

 tanquam vera et certa obtrudant , ita niagno opere admirarnur eorum 

 labores , quibus critice fuerit multi diuturnique usus ultima soboles. Tales 

 fuerunt Scaligeri, Bentleii, Valckenaerii , paucique alii, quorum vestigia 

 premunt praestantis ingenii et doctrinae philologi, qui quo rnagis anti- 

 quorum libros versant et summam cum iis familiaritatem contrahunt , eo 

 melius intelligunt paene nullum integrum ad nos pervenisse neque in tanta 

 editionum copia esse metuendum, ne nihil in hac parte agendum supersit. 



Historiae autem et antiquitatis cognitionem si philologo necessariam esse 

 demoustrare eiusve utilitatem laudare vellem, verendum esset, ne vestra 

 patientia intemperantep abuti existimarer atque adeo ne ineptus viderer. 

 Narn ut nemo antiquas res bene intelligere et explicare potest, nisi qui 

 documenta illius aevi consulere atque ex ipsis fontibus sua haurire didicit, 

 itu nemo insignem fructum ad vitae usus ex lectione veterum scriptorum 

 percipiet, nisi ad earn accedet probabili antiquitatis cognitione instructus, 

 quam purgabit, augebit, confirmabit diligenti multorum meditatione et 

 comparatione. Non enim debet is, qui germanus philologus et esse et 

 haberi velit, in verbis solis haerere, res negligere, sed operis antiqui et 

 form am et argumentum spectare itaque ad Immanitatem et ad prudentiam 

 in dies magis formari suisque laboribus alios quoque humaniores pruden- 

 tioresque efficere. 



lure igitur statuere mini videor studium grammatices, critices et anti- 

 quitatis quum per se utilissimum esse , turn plane neeessarium ad intelli- 

 gendos scriptores Graecos et Romanos, neque admodum vereor, ne quis 

 mihi tanquam compendariam viam interpretationes obiiciat, quae in variis 

 recentiorum linguis, quas vulgo nostrates discunt, prodierunt. Quis enira 

 est, qui reprehendat artifices, qui artis suae causa multas regiones obeant 

 et in Italiam proficiscantur , ut Apollinem ilium suis ipsi oculis adspiciant , 

 cuius tot exempla marmorea vel ex argilla ficta circumferuntur, aut ut 

 praeclara pictorum opera admireutur in iisque contemplandis totos dies 



