218 I. C. G. BOOT 



niemoriam illius temporis redire amabat, quum in schola Afrana Theo- 

 phrastum , Plautum et Terentium quotidie legeret 9 ) ; Wielandum , qui 

 rogatus a quo tantam orationis Germanicae facultatem et copiam accepisset, 

 non cunctanter M. Tullium nominavit 10 ) ; cogitate Hooftium , qui oratio- 

 nera suani ad Taciti stilum conformavit, Vondelium Latinorum poetarum 

 felicem interpretem , iisque adiungite Bilderdykium et Palmium, qui sine 

 praesidio veterum literaruni nunquam profecto ad principatum in patriis 

 literis pervenissent. 



Satis rnihi videor hoc crimen diluisse; ad reliqua pergam. Nam si antiqui 

 scriptores immoderatani alunt libertatis cupiditatera baud scio an prudentis 

 sit prohibere, ne incauti adolescentium animi ista labe inficiantur. Atque 

 est haec accusatio speciosa, quoniam longe plurimi scriptores Graeci in 

 libera civitate vixerunt, Romanis autem regium nomen perquam odiosum 

 i'uisse constat. Sed quis tandem iis libertatis amorem et tyrannidis odium 

 exprobret, nisi forte medium aevum humano generi felicissimum fuisse 

 idem contendit ? Amant et laudant libertatem , sed legibus fundatam , non 

 plebis furoribus agitatam; oderunt tyrannos, qui iniusta dorninatione cives 

 suos opprimunt, sed iis, ad quos imperium legitime pervenit quique illud 

 non inique exercent , sive unus est sive plures sive totus populus , ius 

 suum relinquunt integrum et quanquam civitatis suae vitia non dissimulant, 

 nunquam tamen ad res novas excitant. Quae laus non paucis debetur, 

 sed ad omnes pertinet, neque credo inter antiques scriptores ullum inveniri 

 tarn otii publici inimicum, quales recentior aetas plures protulit. Neque 

 valde timendum videtur, ut democratia Attica, qualem ex historiis Thu- 

 cydidis, ex orationibus Demosthenis et Lysiae aut e fabulis Aristophanis 

 cognoscimus, eximium sui amorem et desiderium apud lectores excitet aut 

 ut ii, qui apud Livium perpetuas contentiones inter patres et plebem 

 agitatas legent, similem sibi suisque civibus rei publicae formam optent. 

 Ecquis autem ingenuis parentibus ortus aegre ferat Taciturn et luvenalem 

 malorum Caesarum memoriae turpitudinis notam inurere aut potius quam 

 hos verae libertatis praecones viles potentiae adulatores in adolescentium 

 manibus esse malit ? Sed quid exempla affero , quum res alio modo melius 

 probari possit? Nam ingenium populi optime cognoscitur e literarum 

 monumentis, imprimis si scripta stint a viris in ipsa re publica gerenda 



