R A T I 0. 219 



occupatis. Atqui quum ea esset Graecorum et Romanorum propria virtus , 

 ut universi cives omnia ad salutem public-am referrent paucique omnino 

 essent, qui non ad scribendum inagnum rerum usum afferrent, fieri aliter 

 non potuit quin verum sanctumque patriae amorem commeudarent et liber- 

 tatis civilis stadium cum leguna observantia coniunctum. Itaque 'tantum 

 abest, ut ex multa et accurata antiquitatis meditatione aliquid damni res 

 publica sit captura, ut nihil magis valeat ad eluendam nostri saeculi labem, 

 qua multi infecti ea maxime sectantur, quae suae potius utilitati quam 

 publicae inserviant. Fuerunt aliquando homines nulla aut levissima anti- 

 quitatis cognitione tincti, qui libertatis intemperantiam atque adeo suam 

 licentiam et furorem antiquitatis exemplo defenderent, et quum Hyperboles 

 et Catilinas imitarentur Thrasybuli et Bruti haberi vellent; sed tarn foeda 

 mendacia non magis evertunt philologiae dignitatem, quam scelera specie 

 religionis commissa eius sanctitati nocent. 



Accedimus ad tertium caput accusationis , quo legendis antiquis scripto- 

 ribus bonos mores corrumpi contendunt. Esse inter eos , quos multa lascive 

 et libidinose chartis mandare non puduerit, non negamus, sed iidem 

 contendimus horum numerum , si cum melioribus comparetur , esse exiguum. 

 Quid statuendum fuisset, si omnia Graecorum et Romanorum scripta 

 aetatem tulissent, non definio; hoc autem scio ex universa antiquitate 

 multo pauciores superesse, qui in hanc partem peccent, quam apud ullam 

 e recentioribus Europae gentibus; scio etiam Athenis nunquam impia 

 caedium, paricidiorum, incestuum spectacula in scenam prolata fuisse, 

 quibus hodierni artifices non abstinent, tantumque fuisse apud Romanos 

 ambigui dicti pudorem, ut literas obscenius concurrentes religiose et anxie 

 vitarent, quum contra res turpiculas suo nomine appellare non dubitarent. 

 Etsi igitur historia literaria docet nonnullos homines literis Graecis et Latinis 

 doctos aninii pravitate fuisse insignes et corruptis moribus, eorum tamen 

 exempla non faciunt, ut errores et vitia ex hoc fonte fluxisse concedamus, 

 neque aliud probant nisi ingenia mala pravaque solo literarum studio emen- 

 dari et corrigi non posse , sed ad vitam regendam meliori opus esse subsidio 

 et divinae religionis praeceptis. Hoc unum non negaverim voluntatem 

 atque indolem fingi studiis, eumque qui potissimum deterioribus scriptis 

 delectetur et lascivos poetas sectetur, inde ducere aliquid, quod animum 



28* 



