Jan JSederland^ in de tenia van 1844. 107 



Neen ! geen Grondwet zal behouden , hoe vergood eens of vertret^n , 

 Zoo geen raad bij God gezochl wordt, met verneedring en gebe^n. 

 Vruchtloos anders elke Grondwet ! 't Blijft een levenloos papier, 

 Speelbal , daar , van ijdle vonden , bron van nieuwe driften , liier. 

 Maar wat Staatswet ons beheersclie , zij dit Opschrift het begin , 

 Onbeschreven , zoo het zijn moet , maar geprent in hart en zin : 

 » 'k Ben die God , die eens uw vaadren uit het Spaansch Egypte bracht 

 ))Met wien Willem van Oranje Ne^rland scheppend heeft gedacht! 

 ))Die door Maurits veertig steden aan uw Staatskroon heb gesnoerd, 

 wEn door hem en Fredrik Hendrik 't groot bevrij dings werk volvoerd. 

 »Die uw koophen Vorsten maakte, van uw waatren vasten grond. 

 » Die vier werelden door schepen aan dat visschersdorp verbond , 

 » Waar paleizen zich verhieven , zegens zegen vroeg en spa 

 »Bij den we^rklank der kartouwen van Farnese en Spinola. 

 ))Die voor (wederom!) een Willem, 't zij hij neerlag of verwon , 

 wStilstaan deed en achteruitgaan Frankrijks koninklijke Zon. 

 ))Die a^n Frankrijk en zijn Keizer U rechtvaardig overgaf. 

 ))Die als volk in 't graf gezonken, U weer opriep uit dat giaf. 

 » Die bij Waterloo en Leuven uw Oranjevaan bescheen , — 

 »Eja de jongste lotsbevrijding uit uw Staatsverlegenheen 

 mAchttien honderd vier en veertig tot haar jaarmerk voeren doe." 

 Ja ! wij treden , God der Vaadren ! tot die hoogste Grondwet toe. 

 Wees Gij Ne^rlands Opperkoning, Gij het Erfdeel van ons zaadl — 

 En dan! — kome tegen Ne^rland haat , verleiding, afgunst, smaad! 

 Dreige Dwangzucht of Omwentling we^r ons volksbeslaan den dood ! — 

 Wil de Bondgenoot des Zwijgers ook nog de onze xijn? geen nood ! . . . . 



