106 OPENBARE VERGADERING DER TWEEDE KLASSE. 



Nederland , aldus herboren , aan een roeping weer gewijd , 

 Zal zich toonen waard de Vaadren. Zij het needrig, zij het klein, 

 Zoo slechts telkens als oud Isrel van zijn volksschuld weder rein! 

 God te vreezen, waarheid te eeren, vroom te handlen, zij de keus! 

 ))Met Gods woord voor Vorst en Vrijheid!" de onveranderLare leus ! 



Vaderlandsclie jongelingen! deze leus is waard den gloed. 

 Die zich uitdrukt in uw blikken , en die ombruischt in uw bloed I 

 Kweekt dien gloed, maar met geen voedsel uit onreinen wortel ooit. 

 Hoe de vrucht ook voor uw oogen zich met valsche kleuren tooit! 

 Werd Gods Woord , of Recht , of Vrijheid , ooit een spot voor 't jonge Euroop , 

 't Jonge Ne^rland, in God moedig, zij voor beter zaak de hoop! 



Voorts wij alien ! kleinen , grooten ! 's Konings dienaars en zijn Raad . 

 Afgevaardigden en Oudsten van den Nederlandschen Staat! 

 Heel gij natie ! Ook voor volken is er heil slechts in e'en' naam 

 (Dat geen Neerland , geen Europa, zich dien Statenschepper schaam!): 

 JESUS CHRISTUS — (sclirik niet , Isrel ! 't is uw Koning , Judaas Leeuw ,) — 

 De Eeuw vergaat , maar Zijn regering is van eeuw door eeuw tot eeuw ! 



Maar Gij, Spruit van vijftig Nassaus! zelf Oranjeheld en Vorst! 

 In uw boezem blaakt (wij weten 't) een uw stamnaam waarde dorst. 

 Ja , U wenkt een hooge roeping , — ons , een zielverheffend lot. 

 Stormen weken, zorgen bleven. Plaats u zelven voor uw God! 

 Elke vraag , waar menschenwijsheid zich onvruchlbaar in verkwist , 

 Koninklijk ter hart genomen, worde daar door U beslist. 

 Elke vraag en haar beslissing wijze in 't hart naar Gibeon , 

 Naar den Hoorder der gebeden , en de vraag van Salomon. 

 Opwaarts ! Zoon van zoo veel Christnen ! aangebeden en geloofd ! 

 En gij zult als Koning wezen , 't geen gij zijt als Legerhoofd. 



