14 OPENBARJS VJSRGAUERING DER TWEEDE KLASSE. 



nigvuldige gedrukte adviezen in de Kamer, twee geschriften tot 

 de Grondwetsherziening ill 1840 betrekkelijk, Het eene gaat oi^er 

 de verantwQordelijkheid: der Ministers volgens de Grondwet van 

 1815, het andere is een Geschiedkundig overzicht i>an het Ne- 

 (IcriandscJic verkiezingstelsel. 



Gelijk zijne betrekking tot het Vaderland als Vertegenwoordi- 

 ger^, zoo gaf ook zijue later (1827) ingetredea loopbaan als Bur- 

 gemeester der stad Utrecht , en in die betrekking Curator der Aca- 

 demic hem vooral geen minder belangrijken werkkring, zoowel 

 als ruime gelegenheid tot nasporing en tot uitgave van wel be- 

 werkte schriften. Zoo gaf hij bij het op handen jubelfeest in 

 1836, zijnen arbeid in het licht: Over de itistellingen pan het 

 hooger Onderwijs te Utrecht voor de oprichting der Hoogeschool 

 ten jare 1636. Zijne bijdrage onder den titel van: De stad 

 Utrecht in hare betrekking tot de Hoogeschool in dezelve geves- 

 tigd^ betoogde later het goede recht der Stad op het behoud van 

 deze haar wijd vermaarde inrichting. Nog andere (losse) schriften 

 van oudheidkundigen inhoud zijn door hem geplaatst in het 

 Tijdschrift voor Geschiedenis ^ Oudheid en Statistirk van Utrecht ^ 

 als (a° 1 837) : Over het oude mnntrecht der stad; (a°. 1 838) : Over de 

 Bisschoppen coenraad en walram, verdedigers van het gezag van 

 Keizer hendrik den Vierde ^ enz. Zijn meest uitgebreide en alge- 

 meen geroemde arbeid : de Geschiedkundige beschouwing van xhet 

 oude handelsverkecr der stad Utrecht^ heeft niet alleen deze 

 zijne Vadexstad en Provintie, maar geheel het Vaderland, ja geheel 

 de geleerde- en handelswereld aan zijne nagedachtenis verpUcht, 

 die bovendien van wege huisselijke deugden en schoone eigen- 

 schappen in hooge achting bij alien staat. 



En nu — het overleden Lid der Klasse, willem de clercq ! Dien 

 naam uitsprekende , zoude mijne rede bijna al te kort worden, 

 juist omdat zij naar de behoefte en de volheid der gedachten in 

 mijn binnenste mij niet licht uitgestrekt genoeg zou kunneu zijn. 

 Willem de clercq! moest ik dan, geliefdste broederlijke vriend I 

 uw medelid worden in deze instelling, alwaar wij zoo dikwerf 

 vereenigd in- en uitgingen , — om er uwe vroege dood te vermel- 



