UROES, Over de laalzuivering . 41 



slori voor den Hemelschen Vader. Hei zou daar niel miuddr 

 ongerijmd wezeii , dan bij de klagt eener weduwe over liaren 

 verloren man en hescTiermer, of op liet sterfbed, waar eens, zoo 

 als men verhaalt, een lid des Fransclien Iiisiiluuts tot den vriend^ 



die hem kwam bezoeken, zuchtend klaagde: »/e meurs ou 



je me meurs: Tun et t autre se disentr Wei den Leeraar, die 

 het Evangelic predikt, wel den stervende, die slerft, met hoo- 

 gere gedachie, dan de gedachte aan zijne grammatica! 



Bij eeiie andcre gelegenlieid decide de Heer broes verscbillende 

 bedenkingen mede omirent het verkeerd gebruik van eenige 

 woorden in onze taal. Het woordje hct^ waar het onderschei- 

 den is van het bepalend lidwoord {liet kind, het paard, het 

 bock), strekt gemeenlijk om eene matte herhaling af te snijden 

 van helgcen reeds met name gemeld is, maai* wordt ook dikwerf 

 gebczigd om het nog niet genoemde als bij voorraad aan te dui- 

 den. Dit laatste gebruik uu, bij onze tegenwoordige Schrijvers 

 allerovervloedigst voorkomende, was, naar het inzien van den 

 Heer broes, in de meeste gevallen af le keuren. Dan alleen achiie 

 bij het gepast, wanneer hot dienen moest om de bijzondere aan- 

 dacht in te roepen voor hetgeeu volgde; b. v. Ik zeg het u: 

 nooity in geen geval zal ik toelaten enz. Doch waar dit niet 

 verelscht werd, of waar het volgende geen bijzondere aandacht 

 verdicude, strektc het lot niets anders dan tot nadeel der wel- 

 luidendheid , b. v. Vit het vervolg der geschiedenis blijkt het 

 ons , dat enz. De Heer broes meende dan ook te hebben opge- 

 merkt, dat dit onbeduidende en hinderlijke het bij de meest ge- 

 prezen Schrijvers van onzen iijd zeldzamer, en bij die van vroe- 

 ger dagen allcrzcldzaamst of geheel niet voorkomt. — Inzonder- 

 heid gispte de Spreker het verkeerd gebruik van het werkwoord 

 deelen. Is er niet een wezenlijk onderscheid tusschen lets deelen 

 en in iets deelen? Een somme gelds, een gCAVonnen buit, een 

 inboedel deelt men; men deck in een gevoelcn, in een overleg, 

 in een besluit. Het onderscheid is niet gering. Waar de inboe- 

 del godeeld wordt, krijgen iwee, drie, of meer erfgenamen, elk 

 zijn deel van den boedel. Waar men in een gevoelen deelt, 

 slemmen twee , drie adviseurs in het geheele gevoelen zamcn. In 



