Over de Historisohe Karahterkunde. 95 



die drie hoedanigheden zich zuslerlijk vereenigen ; helder ver- 

 stand, kraclitige wil en een hart datvooredele bedoelingen klopt. 



Schipljreuk hebbeu de meesten en rijkst-begaafden op t egoisme 

 geleden. Om dien afgod , huu ik , verbeurden velen de hulde 

 en dea dank der nakomelingschap , en nog wel meer dan die 

 hulde. 



Niet meer gelijkvormigheid is er in de menschelijke karakters 

 dan in de trekken van 't menschehjk gelaat. De natuur breekt 

 lelkens den vorm, waar eenig schepsel in gemodelleerd werd. 



Sedert de wereld stond is het hoogste Ideaal van alles omvat- 

 tend verstand, nimmer wankelenden wil en de edelste van alle 

 denkbare bedoelingen slechts eenmaal verwezenlijkt. 



Maar al, wat slechts mensch is, draagt den stempel van 'tge- 

 brekkige; en daarom kunnen maar weinige historische karakters 

 den toets doorstaan voor het openlijk leven, en cen nog veel 

 kleiner getal dien voor het openlijk en huiselijk tevens. Nu ea 

 dan een enkele Wijze. 



Gelooft niet licht aan groote mannen, 

 Aan wondennenschen , wijd beroemd. 



zong eens bilderdijk i; en de vermaning bevat maar al le veel 

 waarheid. 



Ik weet niet, of het een bedroevende, dan wel verblijdende 

 opmerking is, ongetwijfeld is het er een, die tot zedigheid noopt, 

 dat de meesten van hen, vfie het gebeuren mogt, hunne Mede- 

 menschen zeer aan zich te verpligten , zulks minder gedaan heb- 

 ben door ongemeene talenten, dan wel door een gelukkige en 

 harmonische vereeniging van 't geen op zich zelf niet ongemeen 

 was. — Wat toch is het , dat lodewijk IX , wien de JR. C. Kerk 

 onder de Heiligen heeft opgenomen, wat is het dat dezen zoo 

 beroemd en te regt beroemd gemaakt heeft? Zeker niet de gave 

 van een overvliegend genie ! Als de kruistogten , door dien Vorst 

 ondernomen, om den geest zijner eeuw al genade in onze fX)gen 

 kunnen vinden; als dat, wat wij er thans in zouden prijzen, -?r- 



* Potisij, n. 130. 



