.ji'y t^ijianspraak van den P'oor%iller. 166f 



Griekenland gaven echter aanleiding tot verspreiding der Griek- 

 sche kunstwerken en van hunne gedeeltelijke vernieling, maar 

 ook, dat zij overgel)ragt werdcn naar Rome en deszelfs omme- 

 streken. De zegepralen der eerste overwinningen op de Grieken 

 werden opgeluisterd door de beroemdste vooribrengselen van 

 kunst , met het doel , om die als zegeteekenen in hunne heilig- 

 dommen te plaatsen. Later, vooral bij de verovering van Co- 

 rinthe , werden lempels en vertrekken met de meest verscliilleude 

 kunstzaken opgevuld, en hoewel geheel onkundig in de behan- 

 deling, die zij vereischten, gevoelden de Veldheeren de waarde 

 dier werken en werden van dien tijd af kunstminnaars. Onop- 

 houdelijk en onbegrensd oefenden zij dezen roof, die tot heilig- 

 schennis oversloeg, uit. Zelfs hunne waardigheid weerhield de 

 Keizers niet in dezelve te deelen, en de moeijehjkheid van het 

 verplaatsen was hun geen terughoudend beletsel. Reeds vroeg zijn 

 beschilderde tafelen of schilderijen onder deze schatten genoemd. 

 Hoezeer nu deze oorzaken, gevoegd bij de blinkende volk- 

 spelen en de vermeerderde rijkdommen, Grieksche kunstenaren 

 naar Rome lokten , en aanleiding gaven dat de kunsten , aan de 

 weelde verbonden, meer aldaar werden beoefend, door weinigen 

 beschermd, en er eenige meerdere smaak voor dezelve ontstond, 

 bleef er echter altijd eene Oud-Romeinsche partij bestaan, die 

 dezelve in het burgerlijke leven wederstond. Alleen in veel la- 

 tere lijden vond men openlijke aanmoedigers en kunstkenners , 

 want eeu cicero zelf wilde niet daarvoor gehouden worden. 

 Vele en beroemde kunstenaren haudhaafden nu hunner voorgan- 

 geren ouden roem, en verhieven Rome tot eene kweekplaats der 

 kunsten. Desniettegenstaande tierde de uitheemsche plant niet 

 welig op dezen stuggen bodem , en reeds onder cesar verviel de 

 Schilderkunst snel. Slechts hoogst hartstochtelijke onderwerpen 

 werden behandeld, waarbij eigenliefde en vriendschapsbanden 

 het Portretschilderen zeer begunstigden. Onder de eerste Kei- 

 zers werd het schilderen van tafereelen bijkans geheel nagela- 

 ten, en dit hoofdbestanddeel van ware kunst veronachtzaamd. 

 De steeds steigende weelde deed haar langs zoo meer dienen tot 

 versiering der muren van tempels en gebouwen. Niet langer tol 



