152 DERDE KLASSE. ' « '*'• 



den meer geregelde tooneelsiukken , die men Satyren noemde, 

 en daaruit vormde ten laatste nvas andronicus Let eerste romein- 

 sche treurspel. Het is onnoodig deze geschiedenis' van liet ro- 

 meinsche tooneel hier verder te vervolgen, maar, om te doen 

 zieu van welken aard ook zelfs nog dit treurspel van nvius zai 

 geweest zijn, belioeven wij slechts te doen opmerken dat de 

 gescliiedsclirijver van denzelfden naam een gediclit, door dezen 

 Livius gemaakt ^ al weder om een kwaad voorteeken te bezweren , 

 kenmerkt als voor dien onbescliaafden tijd misscliien niet zonder 

 verdiensten, maar dat zijn lijdgenooten zeker zeer raw en on- 

 bebbelijk zou toeschijnen i. 



Men weet dat plautus een tijdgenoot was van den ouderen 

 sciPio , maar men kent ook liet onderscbeid tusschen zijne blijspe- 

 len en die van terentius. Men kan zeggen dat de x'omeinsche 

 letterkunde niet begon te bloeijen voor de tijden van marius en 

 SYLLA< Afranius in de Comedia togata, PAfiuvius en accids in 

 de tragedie, terentius, in het hlijspel 2, waren eigenlijk eerst 

 den naam van dicbters waardig. Men zie hoeveel horatius nog 

 op nJciLius (die nog jonger was dan deze) te zeggen beeft. De Ro- 

 meinen ontleenden bunne augurien, buune spelen, bunne meu- 

 belen uit Etrurie; als 'er gebouwd moest worden, moesten 'er 

 uit Etrurie timmerlieden komen 3. Hunne dicbters volgden in 

 alles getrouwelijk de Grieken , bunne treur- en blijspelen badden 

 griekscbe onderwerpen, griekscbe personen, griekscbe denkbeel- 



Zie dit, en al het hier vermelde, liv. VII. 2. De spelen worden hier genoemd 

 nova res bellicoso populo. 



* Ilia tempestafe forsitan laudabile rudibus ingeniis, nunc abhorrens et inconditum, 

 si referatur. uv. XXVII. 37. Men lette wel op dat hij hier spreekt van den tijd 

 van den tweeden punischen oorlog, van het jaar 545 U. C. (208 a. C), toen 

 NEvius al over den eersten punischen oorlog een gedicht gemaakt had , en ennius 

 in de kracht van zijn leven was. 



• Zie TELL. PATERC. II. 9. 



, * Toen Q. FCLVius flaccus de pannen van den tempel van juno lacinia afgeno- 

 men had, em 'er eenen door hem gebouwden tempel van de Fortuna equestris 

 mede te dekken, was 'er, toen de Senaat beval deze pannen weder op den tem- 

 pel van JUNO to leggen, geen workman te vinden, die daarloe in staat was. 

 Uy. XLIl. 3, 



