Slandbeeld van Prtns fVillem\lu.»'^.:V'. Idtf- 



Was er slechts plaats voor eeu opschrift, diii zoa het Neder- 

 duitsch te verkiezen zijn boven het Latijn, zoo als men in deii' 

 laaisten tijd, bij, soortgelijke gelegenheden , bij andere Natien 

 meermaleii alleen de Landtaal gebezigd heeft. 



De geschiedenis en de verdiensten van Prins wittEM I^zijn, 

 bet is waar, algemeen bekend en zullen, zoowij bopen, niittmer 

 door den nakomeling vergeten worden; maar bet tegenwoordige 

 geslacbt mag en moet, zoo wel als al de volgende, keuttis dragen;,- 

 wauneer en door wie bet gedenkteeken ter zijner eere is gesticbtJ 

 Dit beboort elk Nederlauder in zijne moederspraaik tie kunnen 

 lezen, zonder genoodzaakt te zijn, aan een ander de uitlegging 

 van een opscbrift in eene voor bem vreerade taal te vragen. 



De Klasse moest dus, met bescbeidenbeid op bet beboud vaw 

 twee opscbriften blijven aandringen en zulks te meer , omdat men 

 anders genoodzaakt is, eene der zijden van bet voetstuk met een 

 tropbee of ander versiersel aan te vullen, waai?aan zij barea bij*- 

 val uiet kon scbenken. -jji^Vv ;::. :.\ :• .; ; ' ; "! 



Bebalve tocb, dat bet Monument op zicb zeif een eereteeken of 

 tropbee is, en er dus een pleonasmus zou zijn, begint men, boe 

 langer boe meer, dergelijke versieringen te vermijden, daar ze 

 met een goeden stijl strijdig zijn ; terwijl bovendien een krijgs- 

 tropbee bier minder gepast mag gebouden worden, omdat wil- 

 LEM I, als Staatsman en bevestiger der Unie, maar niet als 

 krijgsbeld , wordt voorgesteld. 



Wat de opgegeven bekortingen in het Latijnscbe opscbrift aan- 

 gaat, ook biermede badden de Klassen zicb niet gebeel kunnen 

 vereenigen. 



Voorzeker was een kort kernacbtig opscbrift, als bet kan ge- 

 bezigd worden, altijd verkiesselijk boven eene reeks van titels en 

 wapenfeiten, zoo als die, onder anderen, op de graftomben on- 

 zer vroegere Zeebelden gevonden worden; men zou dus met het 

 eenvoudige : Gulielmo primo principi arausiaco kunnen volstaan 

 en ieder zou de bedoeling, zonder verdere aanwijzing, volkomen 

 verstaan en begrijpen, maar men was van meening, dat in de 

 voorgedragen omscbrijving niet te veel en alleen het noodige was 

 uitgedrukt. 



14* 



