JCieseweller , Mustk der trader. 207 



Behalve eene beknopie gescliiedenis van de Arabieren en de 

 Perzen, den stand van derzelver muzijkale Litteratuur en eene 

 opgave liunner muzijkinslrumenten , vindt men in liet Werk zelf 

 de voornaaraste liunncr theorien ontwikkeld, waarvan het resul- 

 taat een klaar bewijs oplevert, dat de vroegere Wijsgeeren, ouidat 

 zij hunne Theorien niet op de Natuur, maar sleclils op meet- en 

 rekenkundige stelsels grondden , hoe langer hoe meer van den weg 

 afdwaalden, door in moeijelijke beirekkingen en oneindig kleine 

 verdeelingen (bij voorbeeld , derde of vierde toouen) te vervallen. 



Het is dan ook niet te verwonderen , dat het vinden van zoo- 

 danige diepgeleerde tractaten aanleiding heeft kunnen geven tot 

 dien hoogeu dunk , %velken men van de Muzijk der Ouden meer- 

 malen heeft opgevat. Ofschoon men wil beweren, dat wij niet 

 fijn genoeg georganiseerd zijn, om 20odanige kleine afdeelingen 

 van toonen te kunnen onderscheiden ; dat men aan die Muzijk 

 moet gewoon zijn, om ze schoon te vinden; en dat de Ooster- 

 sche Volken tot heden toe nog zoo zingen , geloofden onze Me- 

 deleden echter niet, dat wij ons aan een gehuil van derde of 

 vierde toonen immer zoodanig zouden gewennen, dat wij het 

 schoon noemden. 



Het is evenmin als bewijs van schoonheidszin aan te nemen, 

 dat de Oosterlingen en meer andere volken nog heden ten dage 

 in kleine afstanden zingen ; veel eer zou men dit aan ongeoefend- 

 heid en zekere traagheid van het orgaan mogen toeschrijven. 



(Jit de menigvuldige tafels, cirkels en andere meetkundige fi- 

 guren, welke in de Arabische Handschriften gevonden worden, 

 heeft de Schrijver, zeer vernuftig, hunnen toonladder aangewe- 

 zen door de afbeelding eeuer vijfsnarige luit; 2,3, 4 en 5 stem- 

 mig, in quarten gestemd, en door 8 vaste banden afgedeeld, 

 die, van de losse snaar (bij hen absoluien toon genoemd) schijn- 

 baar in gelijke derde toonen opgaande, tot den 8'"° band ge- 

 steld zijn , welker laatste dan altijd in unison met de volgende 

 losse snaar klinkt. 



Door een guitar , cither of violoncel op die wijs in te rigten , 

 zou men over het al of niet aangename van zoodanige Muzijk 

 voor het gehoor kunnen oordcelen. 



15* 



