254 OPENBARE VERGADERING DER VIERDE KLASSE. 



voor do tolken der Zusterklasse , die op een gelieel ander gebied 

 haren werkkring vindt, en zich onledig houdt met de beoefeaing 

 en besclierming dier kunsten, wier taal in gedaanten, vormen 

 en toonen bestaat. 



De tegenwoordige Spreker beeft al bet gewigt van dit bezwaar 

 gevoeld, en de ongunsiige uiikomst eener vergelijkende scbatting 

 voorzien. Had bij alleen zijne eigenliefde of den grooten afstand 

 geraadpleegd , welke er tusscben zijne kracbten en de mogelijke 

 venvacbtingen zijner toeboorders ligt, bij bad zicb wis voorzig- 

 tigbjk terng getrokken. Maar bet voorscbrift der Koninkbjke 

 instelling vorderde eene openbarc toespraak bij deze gelegenbeid: 

 Zijne medeleden verlangden met aandrang van bem de vervul- 



ling dier taak, en zoo er moeite of bezwaar, teleurstel- 



ling of ongunstige vergebjking aan verbonden mogt zijn, de 

 edelmoedigbeid gebood, veeleer zelve zicb daaraan te onderwer- 

 pen, om anderen daarvan te verscboonen. 



Met die gevoelens M. H. ! aanvaarde ik de mij opgedragene 

 taak, — zeg mij — zou ik vrucbteloos op eenige toegevendbeid 

 gerekend bebben? 



Hij moet een volslagen vreemdeling zijn op bet veld der ge- 

 sebiedenis, of met gesloien oog rondwandelen , wien bet verbor- 

 gen bleef boe de kunst , zoowel als de wetenscbap , aan gedurige 

 wisseling van lotgevallen ouderbevig is. Ontstaan uit dat vaak 

 bescbrevene, maar nog zelden juist verklaarde gevoel, betwelk* 

 men Ivunstgevoel pleegt te noemen , zien wij de kunst , onder alle 

 lucbtstreken en in verscbillende vormen kiemen, ontluiken, in 

 weerwil van belemmeringen, wasdom verkrijgen, en eindebjk 

 scbijnbaar den boogsien bloei bereiken. Die bloei is intusscben 

 slecbts de voorbode van een' staat van kwijning, verwelken, en 

 even scbijnbaar wegsterven; lot dat, ter zijde van den verdorden 

 slam, een nieuw lot zicb openbaart, dat nieuwe vrucbt en bloei 

 belooft, maar ook op grond van vroegere ervaringen eene gelijke 

 lotsbestemming verwacbten doet. Maar dat onopboudelijk rijzen 

 en dalen, dat bloeijen en verwelken, die voortgang en oogen- 



