Grondbezitting en Staatsburgerschap te Athene. 345 



de bewaking en de gansche regeling der zaak aan de negen Ar- 

 chonten over, vermits deze toen het grooisie gedeelte van het 

 staatsbeheer vervulden ^. Hetwelk aldus moet verklaard wor- 

 dea, dat de miavermogeuden , die voor hunne dagelijksche be- 

 hoeften moestea arbeiden, zich niet met zulke diensten en zor- 

 gen kouden inlaten 2. 



Intusschen schijnt de volksmagt, ten gevolge der nieuwe in rig- 

 ting van SOLON, zich niet snel ontwikkeld te hebben. De census 

 bleef de menigte van de overheidsplaatsen uitsluiten , die , naar 

 het schijnt, toen alle door het lot vergeven werden. Van daar 

 bleef er jalouzij bestaan van de minvermogenden tegen de rijken, 

 die schenen niets verloren te hebben van hunne vroegere voor- 

 regten. Van daar dat pisistratus, vyeinige jaren later, bij de 

 menigte ondersteuning vond , toen hij zich van de tyrannis wilde 

 meester maken 3. Uit alles moet men opmaken, dat de kosten, 

 benoodigd tot de veroveringstogten , en vroeger , en onder pisi- 

 stratus gemaakt, ten laste der vermogende klassen kwamen, die 

 uit eigen middelen voor uitrusting en onderhoud moesten zorgen. 

 In den toestand der menigte werd intusschen door pisistratus 

 geene verandering te weeg gebragt; hij werd dus meer geduld 

 uit haat tegen de aristocraiie des vermogens, dan om de voor- 

 deelen, die hij aanbragt. 



Merkwaardig is het, dat solon, die de voorregten in het 

 Staatsburgerschap zoo zeer, door zijnen census, aan de grond- 

 bezitting verzekerde, evenwel iuzag, dat eene onmatige opeen- 

 hooping van zoodanige bezitling in weinige handen voor de 

 vrijheid gevaarlijk kon zijn ; waarom hij bij eene Wet bepaalde, 

 dat het iemaud niet geoorloofd was zoo veel land te koopeii als 

 hij maar wilde *. Wij kunnen dit als een beslissend bewijs aan- 

 nemen, dat er zich toen ter tijd nog geen ander soort van ver- 



* Thucyd. I. 126. Het verschil met berod. V. 71 doet tbans niets tcr zake; 

 maar evenwel is boeckh niet zeer geluiikig geslaagd in de wijze, waarop hij de 

 beide beiigten overeenbrcngt, Slaatshaush. I. p. 274. not. 449. 



* Aristot. PoHs. V. 5. fin.: 3<i t3 — Ivl rHv xypSv oiks7v rov Siifiov 'x^xoKn 

 SJvTa 5rpo? Toii'ipyoK;. Vergel. thdcyd. II. 16. 



' Aristot. ibid. ♦ Aristot. Polit. II. 7. p. 37. fin. Bckk. 



