310 BERSTE KLASSE. 



slechts ler dieple van ruim eene palin. Bij weliger liout en met 

 inaclitneming van gepaste voorzorgen, ware hat vocht ook daar 

 ongetwijfeld verder in doorgedrongen. 



Moge ik mij dus op geen volledig doordrongen sluk eikenhout 

 kunnen beroepen, zoo is intussclien zooveel uit mijne waarnemin- 

 gen gebleken, dat, zoowel hij hout waar het splint zicli kenne- 

 lijk onderscheidt , als Lij zoodanig waar het zich. niet doet on- 

 derkennen, het doordringen van het hart mogehjk en eene ge- 

 hjkmatige verspreiding van de vloeistof le bereiken is. 



Hierbij is het omkeeren van den stam , of eenvoudig het door- 

 dringen door het ondereinde van den stam een hoofdvereischte , 

 want daar er meer houtlagen op de doorsnede aan het onder- 

 einde van een stam, dan op die aan het boveneinde bloot lig- 

 gen, zoo zullen, daar de vloeistof de rigting der houtvezel 

 volgt, al de binnenste houtlagen, welke niet op de bovenste 

 doorsnede zigtbaar zijn, bij het doordringen door het boven- 

 einde, niet dan door zijdelingsche doorzijging met vocht verza- 

 digd kunnen worden, en schoon eene zoodanige bij deze me- 

 thode plaats vindt, is dezelve echter hiertoe ontoereikend ; doch 

 dat dezelve de gelijkmatige verspreiding van het vocht bevor- 

 dert, en dat daarom een langzaam droogen, ten einde dezelve 

 niet tegen te gaan, noodwendig is, is mij gebleken uit boven 

 genoemd stuk eschdoornhout met verduud salpeterzuur behaxi- 

 deld, waarvan aanvankelijk de binnenste houtlagen ongekleurd 

 zijn gevveest, doch nu evenzeer als de overige met de vloeistof 

 doortrokken. Dat deze zijdelingsche verspreiding door de merg- 

 stralen plaals heeft , is welligt geen ongegrond vermoeden , al- 

 thans, bij deze methode, die daarin boven eoucherie's eerste, 

 een aanmerkelijk voordeel schijnt aan te bieden , nemen de merg- 

 stralen de vloeistof op. Zoo vond ik deze deelen in Ijcrkenhout 

 met salpeterzuur -zilver behandeld, door die stof opgevuld, bij 

 beukenhout miet zoutzure kalk en bijtend kwiksublimaat , bij 

 eikenhout kennelijk door brandig houtzuur en bij eschdoorn door 

 salpeterzuur gekleurd. 



De vochtige toestand van het hout, als een hoofdvereischte 

 aanmerkende, beprocfde ik hout dat in het water gelegen had, 



