Verhandeling van M. over de spelling der Bastaardw. 55 



De Heer M. vindt in zijn Werkje — en hoe kon het anders? — 

 bijna op elke bladzijde gelegenheid om aan te lialen, hoe onze 

 Mcdeleden (onder de afgestorvenen , bilderdijk en vaw kam^ek, co- 

 der de nog leveuden , sijegenbeek , wiselius , a. de vries , lulofs , 

 J. VAN LENNEP , HALBERTSMA cn andcrcn) schreven en spelden, welke 

 gevoelens zij voorstonden en van welke beginsels zij uitgingen; 

 en, nu eens prijzende, dan berispende, oefeut hrj het regt der 

 critiek over hen uit. Gezegde Schrijvers, voor zoo ver zij nog 

 ieven, kunuen van het hunne gebruik maken, en hem beant- 

 woorden; doch in welke moeijelijkheden zoude de Klasse zich 

 wikkelen, indien zij dit wilde doen! Zoo de Klasse een goed'- 

 of afkeurend oordeel moest leveren over de onderscheidene ge- 

 voelens door den Heer M. in zijn Werkje geuit, en over de 

 voorschriflen door hem gegeven, zoude zij niet zonder weder- 

 zijdsche concessieu, ja opoffering van beginsels, tot een eindr^- 

 sultaat kunnen komen. En hoe zoude zij aan bedenkingen, door 

 den Heer M. tegen dezen of genen barer Medeleden gerigt, 

 haar zegel kunnen hechten, zonder alvorens die Leden te hooren? 

 Zouden deze zich aan het eindoordeel der Klasse willen onder- 

 werpen? Zouden zij mede in hunne eigene zaak vonnis vellen? 

 partij en regter tevens zijn? — Dan genoeg! — Eeue zoodanige 

 beschouwing van het Werkje te geven was onuitvoerLaar, en 

 zoude, naar het oordeel der Klasse, in stede van aan het ver- 

 krijgen van eenheid bevorderlijk te zijn, slechts strekken om de 

 verwarring en onzekerheid te vermeerderen. 



Zonder dus in eenig onderzoek omtrent het meer of miu juiste 

 van des Schrijvers aanmerkingen , omtrent het meer of min aan- 

 prijzenswaardige van de door hem gestelde beginselen, omtrent 

 hot meer of min gelukkige zijner resultaten te treden, zou de 

 Klasse zich bepalen bij de mededeeling van den indruk, dien 

 het Werkje van den Heer M. op haar had gemaakt. En dan 

 verklaarde zij onbewimpeld, het met genoegen en belangstelling 

 te hebbeu gelezen. Aan den Schrijver kunnen noch bckendheid 

 met zijn onderwerp, noch studie, noch smaak, noch vernuft 

 worden ontzegd. Hem komt de lof toe, dat hij zijn arbcid met 

 oordeel en geleidelijk behandeld hceft; dat, ondanks het schijn- 



