Filips II, Antonio Perez en de Arragonezen. 317 



ler van filips in staat van heschuldiging stelt wegens daden in die 

 betrekking verrigt, en hem op zoo zonderlinge wijze veroordeelt, 

 als FILIPS aan dat geding zijn zegel niet heclitie , ja liet \vilde ? En 

 hoe verklaart men dan , wat er later le Saragosa tegen perez be- 

 proefd is? Waarioe dat? waartoe de tusschenkomst der H. Inqui- 

 sitie , als zijn val niet besloten was? Dat de Koning dien val slechts 

 had uitgesield, waarvoor redeu was, en misschien ook om zich 

 wat langer met zijn slagtoffer te verlustigen, even als de kat met de 

 muis speelt , dat volgt , dunkt mij , uit het gansche beloop der ge- 

 beurtenissen. Ik kan mij dus niet vereenigen met hooft, als deze 

 uit PEREZ vervolging slechts dit haalt. »Maar, dat zoo overmagh- 

 wtigh een Vorst zich hierin dus bijster bedraaijt vond, strekke 

 ween leer dat geenerley grootheid eenighen aanstichter van dies- 

 »gelijk bedrijf in zorghelooze rust kan stellen." 



Men kan echter deze wijze van verhalen'en deze beschouwing 

 der gebeurtenis bij hooft daaruit eenigzins verklaren, dat hij alles 

 slechts in 't voorbijgaan, slechts even en ter loops aanroert, enPEREZ 

 lot lot geen opzeitelijk punt van onderzoek gemaakt heeft. Het was 

 maar een uilweiding te midden van 't verhaal der belangrijke voor- 

 vallen, in Nederland gebeurd. Hij mogt maar weinige oogenblikken 

 daarvoor vragen en ook zoo nog verontschuldigt hij zich. Dat is ook 

 de reden, waarom hij 't ongeluk van Arragon slechts met een, hoe- 

 wel zeker veel zeggend woord afdoet. Hij mogt de aandacht niet 

 van Nederland aftrekken ; hij mogt den indruk niet verzwakken , 

 dien hij wilde geven en waar hem zoo heel veel aan gelegen was. 



Maar het wordt tijd om het voorval le verhalen. 

 ' In weerwil van zijnen ijver voor de godsdienst, waar het op 

 uitwendigheden aankwam, meende filips niet van noode te hebben, 

 zich aan de voorschriften betreffende kuischheid te onderwerpen, 

 als die zijnen hartstogt in den weg stonden. Hij had een overspe- 

 lige neiging opgevat voor anna de mendoza cerda, Prinses van 

 EBOLi en gemalin van rdy gomez. In de opbruising van jeugdig 

 bloed kon de Koning geen verontschuldiging vinden (zoo die er 

 al ooit in te vinden is), want hij had reeds eenen bijna vijfligja- 

 rigen leeftijd bereikt. Over de schoonheid der Prinses spreken 

 THOANUs en anderen met hoogen lof. Zij schijnt echter slechts een 



22 



