318 TWEED? KLASSE. 



oog geliad te hebben l, en hooft zegt ergens, dat zij de doove 

 kool, (zoo noemt hij het ontbrekende oog), met een pleistertjen 

 bedekt hield. Maar daar wij geen roman verhalen, doet het ev 

 ■weinig toe, hier een beschrijving te geven van de uitwendige 

 gedaante der vrouw, die tot minnenijd en sluipmoord en zoo 

 veel anderen jammer, ja eindelijk tot het ongeluk van het gan- 

 sche Koninkrijk Arragon de eerste aanleiding gaf. Genoeg hier, 

 dat haar echtgenoot, ten einde zijn aanzien en fortuin te ver- 

 grooien, de wenschen des Konings bij zijne vrouw in de hand 

 werkte en zeer toegevend bevonden werd. 



Als makelaar tusschen den Koning en de Prinses trad antonio 

 PEREZ op. Deze was een van 's Vorsten geheimschrijvers; een man 

 van geest, die op alles wat wist te vinden, en daarbij door jaren 

 dienst zeer in de behandeling van zaken geslepen; maar vol lis- 

 ten en lagen , en , daar hij nooit eenige beginselen te overwinnen 

 had, om een onderdanige handlanger bij al 's Konings wenschen 

 te zijn, tot alles bruikbaar; redenen, waarom hij ook bij filips 

 zeer in gunst slond en zoo veel van diens vertrouwen genoot als 

 de Koning aan eenig sterveling kon schenken. 



De Prinses speelde eenigen tijd de deugdzame, en hield zich, 

 alsof zij boven de glansrijkste aanbiedingen verheven was; maar 

 dit diende slechts om den schijn te redden en 's Konings harts- 

 logt op hoogere rente te zelten ; want later deed zij zich kennen 

 als bij uitstek eer- en hebzuchtig. 



Zoo als wel meer gebeurt, weldra begon de koppelaar zijne 

 eigene zaak te bepleiien. Onder voorwendsel van 's Konings be- 

 langen voor te staan , had hij gedurig toegang tot de Prinses , of, 

 4.00 als HOOFT zegt, whij werd ontsleken aan 't zelfste vuur, waar- 

 »in zijn meester blaakte, en met geen afwijzig gelaat bejegend." 



* Hare eenoogigheid is lamelijk wel uilgemaakt; maar Vat is in de geschiedenis 

 niet aan twijfel en bcdcnking onderhevig gemaakt en op verscliillcnde wijze voor- 

 gesteld! Von ralmeu zegl in zijn Gcschichle Europas, III. 172, dal Mevr. d'aulnov 

 van de schoonheid der Prinses van eboli, naar aanleiding van een door haar ge- 

 zien portret, met groolcn ophcf gewaagt en daarbij spreekt van hare levendige 

 oogen. Het is niet le zeggen, hoever de vleijerij gaan kan. Men heeft echler zijn 

 hof bij de grooten soms op berispelijker wijze gemaakt, dan door liun een oog mcor 

 op een portret te schenken, dan zij moglen bezilten. 



