Grondhailting en Staatsburgerschap te Athene. 351 



In liet fragment van ltsias kan het den opmerkzamen lezer ook 

 niet ontsnappen, dat het beginsel beslreden wordt, volgens het- 

 welk de grondheziiters het meesle belang bij het behoud van den 

 Siaat zouden hebben, terwijl daartegenover dc vrijheid wordt 

 gesteld , waarvoor de demus steeds alles , ook met opoffering van 

 schaiten en bezitting, gereeder veil had. Van waar dionysius 

 zelf het berigt heeft , dat door phormisius voorslag vijf duizend 

 Atheners van het burgerregt zouden verstoken gewecst zijn, is 

 mij onbekend. Evcmvel zal phormisius denzelven niet gedaan 

 hebben zonder te steunen op de goedkeuring van eene sterke 

 partij , die zich de wispelturigheid en de doldriftigheid van 

 de oppermagtige menigte tegen de vermogenden herinnerde. 

 Terwijl er te Athene nog geen verkiezingssielsel bekend was, 

 waardoor (zoo als in de hedendaagsche Staten) de wil en de 

 kracht van het volk eenigzins gelouierd en getemperd werd , was 

 er slechis tusschen twee stelsels te kiezen , dat van onmiddel- 

 lijke bemoeijing van alien met de regering, en dat van uit- 

 sluiting van het grootere getal minvermogenden. Ofschoon het 

 eerste de bovenhand behield, was het er echter verre van daan, 

 dat daarmede alle de gevolgen van het laatste geheel waren uit- 

 geroeid. In de eerste plaais bleef de klassen-indeeling , ten be- 

 hoeve der liturgien en oorlogscontributien , bestaan , of welh'gt 

 werd zij onder euclides Archontaat vernieuwd, terwijl vijf en 

 twintig jaren later de beroemde herschatling en omslag van nau- 

 siNicus plaats greep *. Alzoo werden , bij gelijkheid van slaats- 

 regien, de lasten en pligten daarentegen enkel op der vermogen- 

 den schouders gelegd. Maar eene sierkere antinomie was het, 

 dat het regt van grondbezitting in Attica niet dan aan Atheensche 

 burgers toegekend was, tervvijl evenwel aan die grondheziiters 

 zelve, als zoodanig, geenerlei uitstekend regt was verbleven. 

 Het democratische beginsel, dat is, dat der getalsmeerderheid , 

 bragt dan ten minste mede , duokt mij , dat men de grondbe- 

 zitting voor onverschillig hield, en vrij liet; en het tegeuoverge- 

 sielde is op geene wijze te verdedigea, dan door aan te nemen, 



* BoECKH, Staatshaush. II. p. 42. volgg. 



24 



