352 DERDE KLASSB. 



dat de billijkheid en de kracht der natuur er stikwijgend door 

 erkend werden, ofsclioon men die door de staatsregeling had 

 vernieiigd, of ten minste geheel miskend. Het noodzakelijk prak- 

 tiscb. gevolg van die miskenning was dit, dat allengs de bezittin- 

 gen der vermogenden bescbouwd en bebandeld werden als staats- 

 bezittingen , waarover de meni^te naar willekeur bescbikte. De 

 verscbillende bezoldigingen van den Raad, van de Volksvergade- 

 ring, van de Geregtsboven, en zelfs van bet leger en de vloot, 

 bet theoricon , en andere soorien van volksuitdeelingen , dit alles 

 verslond een aanzienlijk deel der publieke inkomsten , die bijkans 

 uitsluitend uit de kassen der vermogenden geleverd werden, ler- 

 wijl, door de inrigting van den census, en de daaruit voortge- 

 vloeide symmori'en, de jaarbjkscbe en buitengewone liturgien, 

 en de oorlogscontributien , daarenboven nog onmiddeUijk op dien 

 stand drukten. Was deze gebeele inrigting op de billijke en 

 staatkundig-natuurbjke verbouding der standen in de raaatscbappij 

 gevestigd geweest, dan zou men den vrijdom van de liturgien 

 {dttXtiu) niet als eene belooning en eerbewijzing gebezigd bebben. 

 De wet van leptines, die alle deze vrijdommen wilde opgebe- 

 ven bebben, was dus meer met bet regerend stelsel in overeen- 

 komst; en wanneer demosthenes ze verdedigt (bebalve dat bij 

 verkregen gunsten ongescbonden wil bewaard bebben), doet bij 

 bet meer wegens bet uitzigt op meer voordeel voor den Staat , 

 en uit overtuiging dat die zelfde vermogens aan denzelven op eene 

 andere wijze ruim zoo veel zouden opbrengen, dan dat bij be- 

 greep dat de onmatige last in geene verbouding stond met bun- 

 ne regten. 



Een ander gevolg van die staatsregeling was de onderdanig- 

 beid der vermogenden jegens de oppermagtige menigte, zoodat 

 zij , om zicb de gunst der volksregtbanken , bij gelegenbeid der 

 processen , waaraan zij op zoo menigvuldige wijzen blootgesteld 

 waren, te verzekeren, dikwerf bij de liturgien tot grootere uit- 

 gaven besloten, dan of strikt gevorderd werden, of zelfs in ver- 

 bouding met bun vermogen was. Menigvuldige pleidooijen , die 

 wij nu nog uit dien tijd bezitten, zouden tot bewijs kunnen 

 aangevoerd worden. En wanneer bij de verdediging tegen eene 



