Grondbezitting en Staalsburgerschap le Jlhene. 353 



verbeurdverklaring liet krachtigste argument daarin bestaat, dat 

 de verweerder aan de regters beduidt, dat zijn vermogen aan den 

 Siaat meer voordeel zal aanbrengen, wanneer het in zijne handen 

 gelaten wovdt, dan verkocht ten behoeve van de scbatkist, dan 

 spreekt het wel van zelf, dat bet in elk geval als staatsbezitting 

 werd bescbouwd. De scbatkist werd niet zonder rede Srjfiootov 

 genoemd, want zij diende uitsluitend den demus ^ en moest daar- 

 ora gevuld worden uit de bezittingen der vermogenden , die 

 daarom bespied en naauwkeurig geinventariseerd werden, zoo- 

 dra de eigenaar veroordeeld werd schuldenaar van de scbatkist 

 le zijn (oqxiXftv tw drjiMOGim,) De verlegenbeid der scbatkist was 

 dikwerf de voorname aanleiding tot hgtvaardige verbeurdverkla- 

 ring 1 ; en allerlei andere regtsmiddelen , voornamelijk de anti- 

 dosis, waren er op berekend, om bet gebeim der bezittingen, 

 zonder betwelk geene vrijheid denkbaar is, te doen scbenden. 

 Natuurlijk bezat de rijke man vele middelen, waarvan bij een 

 slecbt gebruik kon maken, tot onderdrukking van den geringen 

 burger, en een groote aanbang, dien bem zijn rijkdom en per- 

 soonlijke invloed bezorgden, deed bem meermalen over het regt 

 zegevieren; maar wanneer demosthenes in de Midiana zegt: »gij 

 »hebt niets anders te doen dan midias zijne schatten te ontnemen, 

 »want eerst op die wijze zult gij hem noodzaken een ordentelijk 

 wman te zijn," dan spreekt hij volkomen naar bet beginsel, dat 

 de Staat de meesimogelijk vrije beschikking heeft over ieders 

 bijzondere bezitting. 



Dit alles was echler niet in staat om alle denkbeeld vrn ware 

 staatsburgerlijke verhouding tusschen vermogen en regten uit te 

 wisscben. Werd aan bezitting geenerlei voorrang toegekend naar 

 de staatsregeling , men was evenwel overtuigd , dat hij , die zijne 

 fortuin aan het vaderland onttrok, ook den band verbrak, die 

 hem. aan dat vaderland hechtte , en een landverrader was. Dit 

 beginsel , natuurlijk niet in de wetten opgenomen , spreekt even- 

 wel ten duidelijkste in de pleidooijen der Attische redenaars. 



* Lysias Bon. Aristoph. § H : %«Astov — iiro^oysTrScct TfiOQ vxiviv ifyvflm , 



Ij vVv i^h h TYt r6Mt , xxi tcC iySvof TrpiQ to Stji^offiov 'Svts;. 



