ISOq tinuilM. (MB»p.(n8Tr»l9lB09 HutSJiMBlW*: 4M<.'Hii «»rpa. .*»il«>f Viojob '.;: in 

 ) lllUTftOW «»«HVHOOTOa; ,JltaW»««. .ttpUCSr, ^UVnJSAV.,. ,K.^r.1^^t^^r\^,,jp r "11-1 * 



V. ;;.• .,.,.. ..jg jj,j^ 



Qoum Acadeniiae regundae munus susciperem, nihil magis mihi in votis fuiti 

 quam ut , quo die ponendum illud foret , et Senatum amplissimum , et studiosae 

 juVentutis coronam salvam, incoluuemqiie intueri mihi contingeret. Illuxit 

 vero jam ille dies. At quails? Festusne et laetus ? Minime vero; sed 

 luctuosus et funestus. Exacto enim anno Academico vulnera accepimus 

 gravissima , adeo ut , natali Locce die , dolore plane perculsa sit et afflicta 

 Academia. Nam lugemus non tantum, una cum parentibus , cognatis, 

 amicis, mortem quinque juvenum ornatissimorum , pethi heydahi, jacobi 



KICOLAI VAir HAEFTEN , MICIIAELIS LUDGVICI nCBEHTI VAN DER MAESEN DE SOUB&EFFB , 

 CO&HELII GUILIELMI GATHARISI IMARS Ct PETRI J0HA5BI3 DE HAART; Scd CX profeSSOPUm 



quoque ordine tres yiros optimos , eximios, dilectissimos, philippuji guilielmum 



VAN HEUSDE, JODOGUM HERISGAM , El. fil. et ALEXAKDRCM GAROLUM GOIUELMTJM 



suERMAir, acerba et inopinata morte, cognatis, discipulis , amicis, Academiae, 

 patriae, orbi denique literario ereptos dolemus. Quid aliis acciderit, nescio, 

 ego vero, cum tristis ille de deusdii morte nuntius allatus esset, adeo me 

 conturbatum eo et afflictum esse sensi , ut vix mei compos essem ; nam colui 

 et dilexi virum , unum in paucis magnum , vicissimque ab eo colebar et 

 diligebar. Ut igitur ad me redii, continue cepi consilium, hac opportunitate, 

 copiose de eodicendi: quod consilium, ut exequi possem, turn praeclara viri 

 scripta , maxime palmare illud opus , quod Philotophiae Platonicae initia 

 inscripsit , iterum perlegi , turn ejus imaginem continue ante oculos mihi posui. 

 Communicato autem forte fortuna proposito cum cl. heringa , ille dissuasit, 

 causam addens , quod fortasse alius etiam Professoris , vita defuncti , facienda 

 mihi mentio esset. Fatale dictum ! Commotum eo jam tum me esse sentiebam ; 

 neqtte tameu a proposito me abduci patiebar, sperans, fore ut gravissjmo 



