■ '3 A ¥[ i\> R A T I 0. ;j i a vi :i u 119 



quippe quod dicendi copiam mihi suppeditaret uberrimam et suavissimam. 

 Nam primum quidem explicandum turn foret praeclarum religionis nostrae 

 argumentum ; deinde vero ingrediendum nobis esset in latissimum , quern 

 historia aperit , campum , in quo fidentius atque alacrius exsultare posset 

 oratio. Sed aliam proband! rationem sequi me jubent rerum adjuncta 

 temporisque opportunitas. Scilicet alteram argumenti partem conspiciendara 

 vobis dabo in triumviris , quorum mortem lugemus , alteram in nobismet ipsis. 

 Dicendum igitur primum mihi est de hetjsdio nostro. Quo tempore et loco, 

 quibus parentibus natus, quibusque honoribus ab exteris et civibus auctus 

 fuerit , novistis. Itaque et haec et alia, ad ejus fata pertinentia, silentio 

 praetereo , unum hoc probare conans , quam vim atque efficacitatem in eo 

 habuerit Christiana religio. Quod ut rite perspiamus , attendendum nobis in 

 primis est ad maternam , qua puer usus est, instltutionem. Nam quod in 



TIMOTHEO , BASILIO magno , GBEGOHIO NaZtanzenO , CHHTSOSTOMO , THEODOHETO , 



AMBHOsio, ATJGtJSTiNo, aliisque viris quam plurimis videmus, qui matribus in 

 primis acceptum retulerunt , religionis \irtutisque semina , in animo latentia , 

 non fuisse suflbcata , sed nutrita et aucta , idem hoc in hbiisdio observare licet. 

 Narravit hoc praeclare cl. goudoeverus, colloquium tradens , quod cum ipso 

 habuit de \i atque momento maternae institutionis , in puerorum moribus 

 informandis , hisce praesertinx verbis : « tum manu me prehendens , ipse , 

 « inquit , quid matri meae debeam , lubens te coram proliteor. Multa de 

 « Deo , de rebus divinis , de pietate ex aliis audiveram , perceperam pauca. 

 « Praecepta ilia me parum , ne dicam nihil , moverant. Cum vero mater 

 « mecum loqueretur de sublimi Dei natura ej usque amore erga homines; 

 « de praentantia religionis Christianae ; de virtute et pietate , ea contimio 

 « me cepit , ab ejus ore pendebam , mihique ita persuadebat , ut non tantum 

 <( crederem , quae diceret ; sed materna ilia institutio , per totam vitam , 

 « vim suam exserere perrexerit , ej usque , in hunc ipsum diem , gratus et 

 « pius recorder. » Praeclare , nee minus vere. Repetendum enim hinc 

 maxime est , quod tantopere ei placuerit philogophia Platonica. Nam , ipso 

 monente , in eo totus est ploto, ut studium excitet virtutis et vehement! 

 quodam pulcri bonique amore nos incendat, ut una cum virtute ipsum 

 diligamus philosophum , et quicunque et ilium et virtutem diligant. Ad 

 homiuem omnis ejus philosophia refer tur. Hunc spectat, hujus naturam 



