128 HENEICIEGBERTIVINKE 



est, ut , me quidem judice, contradici nequeat; turn lectionem de Codice 

 Boreeliano (F) , nunc aouKisif sir , gravissimam , huj usque Codicis coUationem , 

 quam in viri MSS. inveni, quem laborem , elegantulis hominibus minime 

 suaveni, exantlare non potuisset , nisi flagranti ductus fuisset literarum 

 sacrarum amore; turn denique Introdifctionem in N. T. libros ineditam , quam 

 qui noverint, multis earn nominibus celebrandam esse ad unum oihnes 

 ciamitant. Quod si Hermeneutinen dicitis , cogitetis quaeso annotationem , 

 quam seileri Hermeneuticae Biblicae, in Belgicum sermonem a se translatae, 

 adjecit (1804), qua et perversam Codicem sacrum interpretandi rationem , 

 in Germania regnantem , strenue feliciterque oppugnavit, et erudilionis 

 ubertatem probavit baud vulgarera; ne dicam de magna in ebkestii et keilii 

 institutionem Interpretis N. T. annotationis copia, quam inter chartas ejus 

 latentem inveni. Maxime autem excelluit, me quidem judice, in interpre- 

 tandis N. T. libris , de quo omnes facile mecum esse consensuros existimen , 

 quotquot Exegeticis ejus Scholis interfuerint , et quodprobant turn Quaestionet 

 illae de loci* N. T. difficilioribus , tum Cotnmentarii in plurimos N. T. libros, 

 in scriniis adhuc latentes. Quid? quod laxam illam interpretandi rationem, 

 ad quam plurimi prolapsi fuerunt , semper improbavit , eamque dxpi^sixv 

 in interpretando continue servavit , ad quam winbrus maxime s. librorum 

 Interpretes reduxit. At Theologiatn hi$toricam fortasse neglexit? Neglexit? 

 Imo vero Societatis Christianae historiam aliquando tradidit; et quanta 

 diligentia in Ecclesiae patriae historia versatus fuerit , id testantur et accurata 

 ilia disputatio de baocovio, et ea , quae dedit, interpretationem librorum s. 

 Belgicam spectantia , et annotatio , orationi de audttorio Acudemiae Rheno- 

 Trajectinae adjecta. De Theologia porro philonopha , sive Syttematica si 

 rogatis , docuit tum Theologiam naturalem, tum, et maxime quidem, 

 Theologiam dogmaticam, , multis illam nominibus laudandam , quae tamen 

 |X)tius dicenda erat Bihlica; nam in ea tradenda librorum s. simplicitatem 

 presse sequebatur; unde extrema quaeque feliciter evitavit, semper sibi 

 constans, summamque tum in negando , tum in affirmando, prudentiam 

 servans et modestiam. In primis autem Apologeticae operam navavit ; quod 

 testantur praeter disputationes , a Societate Hagana praemio ornatas et a me 

 laudatas , duae aliae Commentationes , quae apud eandem Societatem praemium 

 tulerunt , altera d& re^iaChriiti dignitate (1797) , altera de Angtlit (1811); 



