PETRI HOFMANNI PEERLKAMP. 87 



majores saeculo ante accei)erant Hispanos. Christianus Meklerus, Professor 

 mathematices , agmen adolesccDtiura Academicorum composuit , \exillum a 

 Burgimagistris accepit, suosque milites arma tractare, ordines mntare, 

 vigilias obire, stationem tueri, tanta cum diligentia ac peritia docuit , ut, 

 qui spectatuni venissent , etiam veteres militiae, satis admirari non possent. 

 Huic portae Albae et contigui aggeres committebantur defendendi. Non 

 coeli tempestas , non dies noctesque continuatae curae animum frangebant. 

 Ipsae ex Bodegrava et Zwamerdarao surgentes flammae magis incenderunt. 

 Carolus Dematius , Professor Chemiae, proximum a centurione Meldero locum 

 tenens , in armis conspiciebatur. 



Neque alios postea , neque Kemperum nostra memoria ullum vitae discrimen 

 deterruit , quominus laboranti patriae succurrerent. Atqui sciebat ille , quid 

 ipsi , si in manus Napoleonteorum militum incidissit , pararetur , et omnium 

 animis ac propemodum oculis saeva inhaerebant supplicia, de duobus sumta, 

 ne seditio plebeia caeteros Leidenses traberet, utque metu in officio ac servi- 

 tute retinerentur. 



Sed , quod in aetatem et munus Curatorum ac Professorum non adeo cadit , 

 armis sarcinisque onustos inagmineincedere, friguset calorem , famem ac sitira 

 tolerare, hostem in acie adspicere, vulnerare ac vulnerari, trucidare, capere, 

 sanguinem et mortem videre neque tamen animo commoveri, hoc pubi Acade- 

 micae fuit relictum , neque unquam , si usus veniret , recusatum. Recusatum 

 autem ? Imo tam avide semper petitum , ut impetus fuerit retardandus , 

 voluntas nnnquam incendenda. A°. 1672 Rector et senatus censuerunt, ne- 

 minem , ut arma sumeret, esse adbortandum: idque prudenter fecerunt, etiam 

 parentum causa: ingenti tamen numero arma sumserunt. Mussitantes 

 inertem esse urbanam militiam , angusta explicandae virtuti moenia , aegre 

 retenti sunt. Scitote tamen unum cum civibus armatis erupisse. Hie, 

 Cornelius Mina,moribus etegregio literarum studio excellens, contra Francos 

 fortiter dimicans , prope Woerdam , multis interfectis , ipse cecidit. Jacet 

 sepultus in aede Sancti Petri , et , si ipse non exspectet parvum facti monu- 

 mentum , quis dubitet , quod gratae posteritatis sit officiuna? Ipse,inquam, 

 si mortui hoc sentiant et curent , non exapectat , neque ea spe atque opinions 

 animae juveniles mortem contemnunt. Dicat ille Pollius , quid ipsum moverit 

 ut Zoutmanno diice in brevibus Asellinis tamquam navita triginta annorum 

 contra Britannos pugnaret? Dicaut qui se a. MDCCCXllI, jam labefactata 



