R A T I 0. 77 



proiiunciantia , non tantum scripta humana divinis aequiparare , sed etiam 

 ecclesiae consuetudinem veritati , nam Veritas est rebus omnibus praeponenda. 

 Sic igitur intelligimus , quid primum , quid primarium sit in Theologia 

 et in omni re Christiana. Atque hoc quoque nostra aetate observandum tenen- 

 dumque putanius. Nee desunt enim viri probi verique amantes, iidemque 

 pacis et concordiae maxime studiosi, qui, laudabili hoc studio abrepti , pacem 

 et concordiam , tranquillitatem ecclesiae ut summum bonum considerate vi- 

 dentur. Hoc sectantibus nil magis cavendum yidetur, quam paccm turbare; 

 nil optabilius , quam ut sedentur qui exstiterint motus ; tranquillitati servandae 

 omni opera enitendum esse, pronunciant, ita quidem , ut parum absit, quin 

 prudentiam hunc in finem coUatam ipsi Tero sectando praeponere videantur. 

 Nos autem , quantumvis pacis studiosi , ne ecclesiae tranquillitatem summum 

 bonum esse putemus ; saepius quietus est status , quippe morti proximus ; 

 in ipsis motibus "vita conspicitur. Verum in omnibus sectandum est, atque 

 huic vel ipsa pax ecclesiae posthabenda. Hoc enim voluit Christus , qui » ne 

 existimetis , » inquit, »me venisse ut pacem terrae immitterem: non veni 

 pacem immissurus sed dissensiones. » Et sane qualis esset ecclesiae Christian 

 nae conditio , si jam pridem conciliandis hominibus magis quam verae Euan- 

 gelii rationi explicandae et vindicandae Paulus Apostolus studuisset; si magni 

 quique deinceps viri, si saeculo 16° Reformatores pacem ecclesiae turbare 

 metuissent.M At quid plura? Quam voluit Christus, quam sectari debent 

 Christiani omnes unitatem , haec non est sententiarum et opinionum , qua- 

 rum non potest non esse inter homines sibi cogitantes magna diversitas ; sed 

 ejusmodi ut in ipsa hac diversitate , eodem omnes Spiritu veritatis et amoris 

 imbuti sint et ducantur. Huic tam longe abest , ut veri studium obsit , ut e 

 contrario hoc ilia postulet , illique promovendae hoc maxime inserviat. Tunc 

 demum inter se vere conspirant Christiani , quando omnes , verum in amore 

 sectantes , perficiantur in ipso, qui totius ecclesiae caput est, gratia et veri- 

 tate abundans , nempe Jesu Christo. 



Perorata est causa, A. A.! Quod enim ad eam pertinere non iramerito 

 existimatis, ut etiam quomodo in vero unice sectando versandum sit Theo- 

 ^*??° .^,^*'^^^™ ' ^°^ si explicaturus sim, nova proferenda esset oratio. Ne 



