R A T 1 0. 73 



homincm peccati servura in libertatem restituit. Quid quod ad dignitatem 

 suam et beatitatem eo acrius tendit homo, quo magis habeat suara naturam 

 perspectam ; quid quod res divinas eo vehementius appetit , quo magis vera 

 sua forma ipsius menti obversentur ; quod Deum imprimis , Christumque 

 quo verius cognoscamus , eo ardentius amamus ; quod denique summum 

 illud , ad quod homines elevare tendit Euangelium , similitudinem inquam 

 cum Deo , ne cogitari quidem potest , nisi Hunc, quem intuemur imitamurque, 

 vere cognoscamus, unde haec spes e futuris nobis affulget regionibus : Ipsi 

 similes erimus aliquando, nam Ipsum intuebimur, prouti est. Quae cum 

 ita sint, unicuique perspicuum est, sublimi Euangelii consilio toties quid 

 detrahi , quoties a vero deflectatur , idem \ero promoveri eo certius , quo 

 magis ad verum homines accedant ; verum adeo unicam esse viam, per quam 

 eo perveniamus. Itaque , quo intensiore studio quis enitatur , ut homines bonos , 

 sanctos , beatos, Christi amoreimbutos, Spiritu divino plenos , Deo simillimos 

 reddat , eo sanctius hoc habeat , in Theologia unice verum sectari. 



Et nunc, A. A. ! spectate munus Theologi augustissimum. Est ille mentis 

 divinae, adeoque summae veritatis , inter hominis interpres. Est ille Christi, 

 qui , ut Terum in mundo dominetur , e coelo in terram dimissus est cruen- 

 tamque subiit mortem, minister. Inter eos est, quos Dominus ille in 

 perpetuum yivens ecclesiae suae largitur , ut haec , quae ipsius corpus 

 constituit , in dies perficiatur, usquedum omnes ad ejus similitudinem 

 maturuerint. Ejus est Christi opus persequi , et sua conferre, ut Spiritu 

 veritatis magis magisque imbuatur hominum universitas. Alios instituere, 

 aliis lucem praebere in rebus gravissimis , aliis dux esse in via ad vitam im- 

 mortalem, hoc, hoc inquam, ei est commissum. Insistit eorum vestigiis, 

 qui omnia perpeti maluerunt , quam a vero recedere, et veritatis causa vitam 

 ipsi suam amittere baud recusarunt. — Levi penicillo adumbratum habetis 

 praestantissimum simul et sanctissimum munus , sed una videtis , ad verum 

 id esse sua natura relatum, inde habere commendationem suam. atque adeo 

 officio suo deesse, tantoque se munere indignum prorsus praestare unum- 

 quemque , cui aliud quicquam propositum est quam unice verum sectari. 



Nil novi in medium protuli , A. A. ! notissima dixi et ab omnibus agnita ; 



K 



