Jl-i .i) .1 ,10)0 R Alio. m 



Euangelio nunc omnibus denunciat , ut ab inanibus speciebus simulacrisque se 

 convertant ad Deum, rhv Zuvtih , prouti est. Ipse Christus lux estmundi, 

 qua res vere cernantur, per ipsum Veritas est. Hue natum se ait, hue in 

 mundum ingressum, ut veritati suffragium conciliet. Dei nomen, ii est 

 Deum qualis est , hominibus palam facere , hos est negotium , quod peregisse 

 se dicit , ut sic homines habeant vitam aeternam in eo , quod cognoscant 

 Deum , Tov 'A^it^lvov , per Jesum Christum , quem misit. Ille est via , qua ad 

 Patrem coelestem homines unice perveniunt, sed haec est, quia ipsa Veri- 

 tas, Quaecumque dicit haec omnia ad verum refert. Spiritu» ille , qui in 

 Christo erat, quemque suis largitur, ut vere vivant, est Spiritug veritati* , 

 qui in omne quod verum est ducit. Nil carius , nil antiquius habet, quam 

 sui sint divinae veritati consecrati. Quid quod verum non velle, verum 

 deserere, adDiaboli naturam refert , atque hos demum suos sequaces agnoscit, 

 qui indole sunt ad verum conversa? Sed quidplura? SufBciant nobis haec ,ex 

 ipsius Jesu, imici doctoris et magistri , ore hausta, ut agnoscant omnes, totam 

 religionis Christianae rationem ad verum unice esse relatam , adeoque et in 

 -Theologia nostra , quippe ad banc religionem pertinente , atque inde , si rite 

 sehabeat, originera suam et naturam repetente , verum unice esse sectandum. 

 At insurgere in me ita pronunciantem videntur mihi non ii tantum , qui a 

 vero in Theologia sectando magis minusve alieni sunt , et aliis studiis se trahi 

 patiuntur, verum et generosi illi, qui religionis adeoque et Theologiae 

 Christianae indolem et rationem optime tenent tuenturque , verum gectandum 

 esse in Theologia toto animo mecum confitentes , aegre vero ferentes, quod 

 hoc unice sectandum pronunciem. Natura sua, sic inquiunt, ad animum 

 magis quam ad mentem religio pertinet ; neque profecto is est religionis 

 Christianae finis, ut veris notionibus imbuantur homines et omnia, quatenus 

 possint , rite sibi habeant perspecta: ad sublimiora longe tendit; practica ejus 

 est ratio, neque quid sciant homines, sed quonam sint animo, quidvelint, 

 quid agant maxima spectat. Renovetur per ipsara homo; ab humilibus et 

 terrenis ad sublimia et coelestia, a peccato ad sanctitatem , a mundo ad Deum , 

 a dominante sui studio ad amorem convertatur , atque ita ad veram vitam , 

 eamque aeternam simul et beatam, ducatur. Sic demum apparet nativa 

 Christianae religionis interne in ipso homine residentis in eumque agentis vis 

 et praestantia. Itaque Theologi est , non in cognoscendis rebus haerere , aut 



