64 JOANNIS FREDERICI VAN OORDT , J. G. FIL. 



ita sua natura ansam dedit , ut proderent se varia, diversissima , iino non- 

 nunquam prorsus sibi invicem opposita hominum studia , ut ita alii ab aliis 

 baud parum discrepent, atque alii aliud in Theologia seclentur. In Germania 

 praesertim ante multos jam annos non tantum in varias partes abiere Theo- 

 logi, sed et boc postulabatur fere, si quis nomen aliquod et celebritatem 

 adipisceretur , ut aut ipse in peculiari quadam proponendi ratione dux exis- 

 teret, aut saltern aperte pronunciaret , a quibusnam partibus staret. Uni- 

 verse de Tbeologis hoc conbuirebatur , in quamnam partem vergerent, cui- 

 nam scholae essent addicti, et , qui ibi etiam affuerunt semper, raagni viri, 

 nullo pai'tium studio ducti, nee alicujus se sequaces aperte pronunciantes , 

 parum hi a vulgo aestimabantur , et a nullis agniti , ab omnibus , qui sapere 

 audere sibi videbantur, aut tardioris ingenii aut vacillantis animi arguebantur, 

 et syncretismi labe eorura doctrina habebatur infecta. Hujus quidem , dixe- 

 rim fere insaniae, magnam partem immunem gaudemus patriam nostram , 

 et hac de causa ab baud paucis in aliis regionibus partium ducibus minoris 

 aestimatam ; -vel sic tamen hie illic crebrescit scholae nonnunquam aut Theo- 

 logiae cujusdam pcculiaris fama; multoque magis universe de oppositis sibi 

 partibus sermo est; alii rationales audiunt , mystici alii, aut orthodoxi et 

 hisce oppositi liberalcs , in quibus tamen ne veram vocabulorum significatio- 

 nem urgeamus. Hoc maxime rogatur, antiquane quis sectetur an nova? 

 Quae cum ita sint , baud immerito prorsus de Theologo scire avent, quem- 

 nam se profiteatur. Quod si e me sciscitare gestitis , AA. HH. ! equidem 

 ingenue profitear ; neque enim, cum ex more majorum publice ad vos verba 

 essent facienda , quibus Theologiae in hac Academia docendae provinciam 

 auspicarer, aut tempori aut personae meae aptiorem inveni dicendi materiam, 

 quam quae hue refertur. Aperte igitur coram Vobis dicam , quod sentio; 

 ne tamen aares arrigat quisquam , ut quibusnam partibus me adjungam com- 

 pertum habeat. Nullis enim addictus esse cupio , atque utut diversa sint 

 hominum , in consideranda tractandaque Theologia , studia ; hoc mihi per- 

 suassissimum est, in eo quod dicam, me vos omnes habiturum esse consen- 

 tientes. Frustrane igitur dicam , supervacaneum enim merito habetur id 

 dicere, de quo nemo dubitat? Parcite quaeso, AA. ! oratori novorum profe- 

 rendorum inscio; ncc tamen repetere nota agnitaque semper caret momento. 

 Non tantum ad animos conciliandos, scd ad ipsas etiam scientias provehendas, 



