Est haec temporum nostrorum , Theologiam quodattinet, felicilas. ut ipsa 

 et merito inter scientias doctrinasque recenseri et libere coli excolique possit. 

 Quod a me praedicari nemo quisquam mirabitur, qui reputaverit, quam 

 arctus sit inter utrumque quod diximus nexus. Scilicet defuit nunquam 

 Theologiae honos suus et locus in republica Literaria, imo vero antegressis 

 temporibus principatum diu obtinuit , atque uti alibi ita in Academiis Pa- 

 triis , in hac ipsa inclyta universitate, civium Leidensium fidei et fortitudinis 

 inonumento acre perenniore, ab initio inde celsissimo loco posita , domina- 

 batur fere et baud paucas alias e Musarum choro ministras suaa , si non 

 ancillas, babebat. At ipsa baec celsissima domina, aliis dum imperabat , 

 sui juris esse vix. dici poterat, quippe certis inclusa finibus, e quibus egredi 

 baud licebat; regum nonnullorum similis, qui summam potestatem in alios 

 "exercentes, avitorum morum consuetudinumque servi erant ipsi. Sic, arcto 

 circumscripta spatio et ferrea formarum lorica circumdata , difficulter se mo- 

 vebat , et dum aliae doctrinae omnes progressus in dies faciebant, haec suo 

 fere loco consistere videbatur , atque sic vix scientiis vere ita dictis annu- 

 merari poterat , quippe quarum est continue progredi ad majorem perfec- 

 tionem. Longe alia nunc est rerum facies; nee dolemus profecto, quod ali- 

 quatenus de suo trono dejecta , haec , quam profitemur , disciplina non am- 

 plius dominetur in caeteras , nee ministras aut ancillas , sed socias eas habeat 

 aequali connubio junctas; est enim simul in libertatem restituta et vinculis 

 aoluta; non minus quam aliae libere coli potest et excoli, atque sic pari pas- 

 su cum hisce progredi ad perfectionem , qua vera sua et nativa dignitate 

 appareat. 



Sed haec ipsa in tractanda Theologia libertas uti multis perniciosa -visa est , 



