/:. , R A T I 0. 21 



amore tantopere confundi atque confluere, ut quo ardentius nostram diliga- 

 mus , eo in alias scientias nos faciat iniquiores? 



Scilicet simulacrorum et bistrionum plena hominum vita est , ut crederetis 

 fabulam agi et fraudem fieri mortalibus. Nam quae vulgo feruntur scientiae, 

 non sunt , sed simulacra scientiarum : qui scientiarum dicuntur cultores , 

 saepenumero bistriones sunt, eruditorum persona induti. Quae reputans in 

 memoriam redeo praeclarae vocis Verulamii : ad regnum scientiarum pariter , 

 atque ad regnum coelorum nemini aditum patere , nisi infanti , i. e. ei , 

 qui eodem sit , quo infans , anirai babitu : candido , simplici , pure et libero 

 inprimis ab opinionibus praejudicatis ; qualis in optimo quoque maxime 

 cernitur. Ab boc enim quis propius aberat, quam ille simplicitatis et veritatis 

 cultor integerrimus Boerhaavius , qui, quemadmodum ipse refert , invitatus 

 baud semel a yiro primariae dignitatis, qui gratia florebat Regis Gulielmi III, 

 ut Hagam Comitum sedem caperet fortunarum suarum , declinaYit constans , 

 contentus videlicet vita libera , remota a turbis ; studiisque porro percolendis 

 unice impensa , ubi non cogeretur , alia dicere et simulare , alia sentire et 

 dissimulare: affectuum studiis regi , rapi. » 



Suppar Rubnkenii est de Tib. Hemsterbusio testimonium : « famae et 

 magnae de se opinionis prope negligens erat , minime omnium curans plausum 

 vulgi , cui propterea paene ignotus vixit. At quo minus gloriam vena- 

 batur, eo magis ad eum sponte veniebat. Quis enim nescit, omnes omnium 

 gentium erudites una voce , una sententia regnum in litteris ad ipsum 

 detulisse? 



Et de Rubnkenio Wyttenbacbii : « veritatis amor et professio omnium ei 

 fuit ofi&ciorum antiquissimum caeterorumque origo et principium. Nee ipse 

 unquam aliter loquebatur , quam sentiebat , nee eos , qui secus facerent , ferre 

 poterat : nee magis ferebat illos , licet non sermone , tamen re et facto men- 

 daces, qui vultu , oculis, gestu, babitu, aliquam doctrinae, prudentiae, 

 virtutis speciem simularent: ab eaque vanitate tantum aberat, ut imperitis , 

 qui fere opinione ducuntur , minus etiam , quam erat , eruditus ingeniosus- 

 que videretur et se videri , aequissime pateretur. — Volebat talis videri , 

 qualis erat , nee alius in scriptis , quam in sermone et vitae consuetu- 

 dine. » 



