13 CORNELII PRUYS VAN DER HOEVEN 



Quo inagis veritati consentaneum est ilhid recentioris philosophi placitum : 

 hominet natura vertari in conditione perpetui belli omnium contra omneg. 



En philosophiam philosophiae repugnantem , quarum ut altera pulcri, sic altera 

 veri sese specie commendare videlur! Ecquis nobis hunc nodum solvet? Iterum 

 adSocratem revertamur, philosophiae parentem , qui quia discere amorem ho- 

 mines oportere novcrat , amandi disciplinam professus est. Latent quidem in 

 homine optimarum virtutum semina , sed nisi irrigentur et foveantur , corpore 

 oppressa latent aeternurnque latebunt. Et quemadmodum in rerum natura 

 solis calore ac luce et crescunt et efflorescunt suoque tempore fructus ferunt 

 arbores , sic hominum animi amore , tanquam sole , illustrari et foecundari 

 debent. Amor amorem parit : id qui fiat , amandi disciplina Socratis docemur. 



Est autem discernendus verus amor ab amoris vana specie, quae corpus 

 quaeque corporis sunt , res terrestres solas spectat et cum amore vero , 

 quamdiu vivimus inque hac terra degimus, de imperio certat. Ab isto 

 amore terrestri vana pariter et inanis philosophia nata est , quam veram esse 

 credunt vitaeque magistram ac ducem sequuntur mortales. Ea non quid 

 pulcrum , verum , bonum , curat ac rogat perpetuo, sed quid commodum, 

 quid jucundum , quid utile. Sophistarum arte de homine rebusque humauis 

 disputat , neque abest facundia dictis. Non facile ea qualis sit , cognoscitur. 

 Nam nee unus idemque ei vultus est, nee forma eadem. Nunc Sirenum 

 voce cantat , nunc Deae Ignaviae partes agit , nunc Nestor/s sapientiam 

 dulcemque eloquentiam imitatur , nunc rdigionis ipsius personam sustinere 

 sibi adrogat ipsamque similiter amandi disciplinam se tradere gloriatur, ab 

 eodem principio , ab amore scilicet sui , rem repetens' « Non temere sati 

 ac creati estis , o mortales ! ( sic nos homunciones adloquitur ) sed eo quidem 

 Deorum consilio , ut vitam viveretis quam felicissimam vereque vilalem. 

 Sequimini naturam et quo natura ducat, advertite. Haec autcm ut utilita- 

 tem praecipue sectemini , tos adhortatur , quae et optimarum quarumvis 

 rerum inventrix et artium scientiarumque magistra et optima dux vitae 

 rerumque omnium et principium et finis et summum , quod quaeritis , bonum, 

 Utilitate enim omnes res humanas metiri, ad eam quaecunque cogitatis et 

 facitis dirigere , banc colere , banc rebus quibusvis anteponere decet. Utilitas 

 artes et scientias humanas invenit , excoluit, perfecit. Haec disciplinarum doc- 

 trinarumque et rationem docuit et moduia, Haec academias condidit et uniyer- 



