a T r.-Oil i ORATIO. i^ii .i) ,< ; .r 168 



annorum seriein , et hac imprimis opportunitate , amicum tuum erga me 

 animum plane sum expertus. Ex intimo pectore gratias Tibi ago pro his 

 omnibns benevolentiae documentis. Otium illud academioum, quo jam frui 

 Tibi continget, diu Tibi sit jucundum , Academiae autem atque humanitati, 

 quas tot nominibus Tibi devinxisti , utilissimum. De Te adeo, certus 

 auguror, tullii illud valebit , nunquatn Te minug es»e otiotum , quam quum 

 tt« in otto. '^ ' t'. t ■ 



I Neque Vos insalutatos praeterire possum , clarr. w. c. db fremert et 

 SCHROEDGR VAN DER KOLK ! quos summo et venerationis , et grati animi sensu 

 semper prosecutus sum. Nescio equidem , utrum vestra in doctrinis pbysicis, 

 an medicis merita mihi magis fuerint fructuosa. Hoc autem certo scio, Vos 

 collegae eandem amicitiam , singularem prorsus , servaturos esse, quam 

 discipulo praestitistis. Quanti illam equidem faciam , non verbis praedicare, 

 sed factis probare enitar. 



Quid autem Tibi dicam, Pater optime! Si quid in bonorificentissimo 

 munere mihi gaudio est , quod quantum sit , nemo Te melius novit , eo id 

 maxime mihi augetur , quod Tecum , in quo totus sum , in posterum etiam 

 vivere licebit , nee vivere tantum , sed ad eundem nobilissimum scopum finem- 

 que collineare. Si qua mihi spes est, ut non omnis deiiciam , in tuis consiliis 

 imprimis collocatur. Talis profecto nostra conjunctio, qualem hie dies videt, 

 summum est optimae Providentiae beneficium. Nolim egonostri commotionem 

 animi vehementius excitare , quam festi hujus dici solennitas aut postulet, aut 

 permittat. Hoc autem a summo Numine enixis precibus peto , ut , qui Tibi 

 intimo pietatis sensu per totam vitam fuerim devinctissimus , idem nunc, diu 

 Tecum communi Academiae studio maneam conjunctus. Fortunas meas in 

 tua felicitate ponere nunquam desinam ! 



Tot insuper, tantosque inter auditores conspicio fautores amicosque, ut 

 suavissimi mihi sensus excitentur animi grati. Vobis faventibus , imo applau- 

 dentibus , illud suscipio munus, quod, si qua futurorum nobis esse possit 

 providentia, vitae meae fata continet. Vos imprimis, venerande clarisse , 

 praeclarum Academiae Lugduno - Batavae decus ! et clar. tilahk , egregium 

 Scholae Amstelodamensis ornamentum! qui, quam amicitiam patri optimo 

 probatis , eandem in iilium transferre voluistis; Vos, Amici integerrimi ! 

 quibuscura in eadem hac Academia Musis operam dedi, gratias accipiatis 



