196 C R N E L I I S T A R N U M A N 



tamen contagione hodie et literae nostrae contaminantur et lingua. Qois 

 igitur, haec reputans, non mecum existimat , quo inaior in ea, quam 

 praedicavimus , lemporum iiostrorum felicitate, posita est pacis, juris 

 gentium et publici einendandi atque sanciendi , artium et doctrinarum per- 

 ficiendarum spes atque exspectatio , eo firmiorein injiciendam esse omnium 

 civium , juvcnum inprimis , qui ad optima quaeque contendunt, animis banc 

 persuasionem , ideo unice aliena arripienda esse, ut insita cuivis et cuique 

 populo vis promoveatur ? Hoc enim principio spreto vel neglecto , nobis 

 saltern eveniet, ut contrariarum rerum peregrinarum copia et conflictione 

 obruamur , relictumque nobis a maioribus et fidei nostrae commissum 

 existimationis dignitatisque patrimonium infami naufragio pereat. 



Itaque cum dignitatem, quam per annum gessi, collegae coniunctissimo 

 tradere , fataque Academiae , me Rectore , enarrare mihi incumberet , 

 receptum morem diem festum solemni oratione celebrandi adeo non deseren- 

 dum duxi , ut potius argumentum eligendum videretur , quod a persona, 

 quam sustinui , baud alienum, temporibus autem, quae vivimus, disciplinae- 

 que et patriae, cui vivimus, inprimis accommodatum esset. Dicam de 

 patrio jurecontulto , academica institutione informando. 



Duo sunt, de WTTTENBACHii sententia , qui duplici miineri immortaliter 

 satisfecit , publici doctoris officia: alteram necessarium, institutio studiosae 

 iuventutis , alterum honorarium, scriptio librorum, in quibus doctrinam ijjse 

 suam ad commimem omnium usum prodat , et provectiores adeo ac seniores 

 doceat. Haec sententia ita mihi probanda videtur , ut tamen in necessario 

 munere praecipuum Academiarum finem collocandum censeara. Quod , ni 

 fallor , omnes mihi adsentientur , qui mecum existiment, ipsos quidem 

 doctores doctrinae copia accurataque rerum scientia excellere eiusque inextin- 

 guibilera amorem in discipulis excitare et perpetuo alere debere, disciplina- 

 rumque *ede» esse Academias : sed tamen institutionem Aoademicam artibus 

 dootrinisque tradendis et percipiendis non contineri. In illis enim recti 

 cultus seminariis erudiendus homo est , cuius animus ingeniumque iuvenile 



