CORNELIISTARNUMAN 



publicae commodum singularumque , quas quisque sibi elegit , disciplinarum 

 incrementum , intima sodalitate junctos Tidemus , cuius memoria per totam 

 Titam cui tandem nostrum, Auditores ! non gratissima manebit? 



Quorsum ego haec dispute? Ut evincam, Auditores! hoc potissimum nomine 

 a reliquis institutis , ad docendam iuventutera comparatis , differre Academias, 

 quod in illis peculiares quaedam artes et disciplinae traduntur, quibus 

 addiscendis ad proprium Titae munus apti eflSciantur iuvenes : in his contra 

 omnia concurrunt, ut cunctas ingenii animique dotes recte excolere possit 

 juvenis , easque deinde ad illas maxime partes applicare, quibus vitam 

 impendere destinavit. Unde intelligimus, quam perniciosus fuerit saeculi 

 error , quo ingenii atque animi singularumque animi ingeniique facultatum 

 discidium constituere multi conati sunt : dum aliis disciplinae ab artibus , 

 veluti rami a trunco, abscindendae disciplinaeque ipsae in varias partes 

 divellendae videbantur. Perniciosus error effecit , ut exstiterint nostris 

 temporibus , in patria exstiterint nostra, in supremo adeo regni concilio 

 surrexerint, qui palam contenderent > Academias in singulas Facultates 

 esse distrahendas 1 



Ita ea, quae divinitus coniuncta sunt et cohaerent, hominum imprudentia 

 atque ignoi^antia dissolvere perpetuo studet I 

 . iJiififtifi'^oL i'fi soils 9jnv>ftrt£n:.7''! tjR.'jiftli caaino *■ 



Quae cum sit Academiarum hominisque natura, ne necessarium quidem 

 doctoris Academici munus iu tradendis disciplinis consistet. Savinius, cui 

 principatum in juris scientia aetas nostra detulit, paucis abhinc annis, cum 

 Universitatum Germanicarum causam praeclare adversus novatorum calum- 

 niam tueretur, maximum Academiarum emolumentum in exemplo posuit , 

 quod discipuli ab antecessore sumant (^). Scilicet veteres et recentiores 

 populi ante inventam typographiae artem carebant innumeris illis externis 

 docendi discendique instrumentis , quorum copia nos ita abundamus, ut 

 fere laboremus : verum -viva doctoris vox , \ivus animus , perpetuumque 

 eum inter et audientes sermonis , disputationum , societatis commercium 

 eflecerunt, ut altius penetrarent in discentium mentes et fixa in iis manerent, 

 quaecunque ille praeciperet atque ex eorum ingenio eliceret. Itaque, quod 

 apud PLUTARGHCM Icgimus, pueros , iuvenes factos, magistrum non abiicere sed 



