V^ A M U /. R ^ T I 0. a Y H >^ 



mutare, quippe qui pro mercenario doctore divinam vitae ducem nancis - 

 cantur, ralionem(2]: id cum omnis omnino institutio spectabit , tummaxime 

 ille vere humanus hominem instituendi modus, quern antiquitas mediique 

 aevi tempera nobis retulerunt, quemque perpetuare, nostra aetate, de savinii 

 seutentia, Academiae debent. In bono enim et praesente doctore, veluti in 

 speculo , boni discipuli intuebuntur crescentem magis magisque scientiae atque 

 sapientiae copiam , cui ipsi succrescant : item , quo modo ipse progrediatur 

 perque semet ipsum sapere audeat. lidem quam sit ardua disciplinarum \ia 

 cognoscent, et itineris ducem atque comitem sequentur eum , qui easdem 

 similesve difficultates expertus est ipse , sed superavit. Doctor gravissimo 

 officio satisfaciet , non si perpetuo juvenes excitet atque ad maiora perse- 

 quenda stimulet: verum si, quae summa sunt in arte, quam profitetur, ea 

 constanter lis , tanquam finem , ad quern sine ulla intermissione enitendum 

 sit, proponat : omnem autem progressum , quem fecerint, dignani eorum 

 studiis virium intentionem periclitationemque pronuntiet. Ita non prius 

 requiescere discent , quam in omni , quam tractent , materia per errorum 

 et difficultatum tenebras in veritatis lucem pervenerint , et tales homines , 

 quales viros doctos, sese praebuerint. 



Haec igitur significare studui , cum institutionem juvenum praecipuum 

 Academiarum finem necessariumque Academici doctoris officium vocavi. 

 . If.! ^t-j i!Hi (u rtitnjiaai ; it^itnif 



Debet autem lUa plane patria institutio esse. _> 



Audire videor , qui interpellent , Academias esse Universitates , non 

 huius illiusve regionis , sed mundanae scientiae commodis inservientes : 

 hapc fuisse earum omni aevo laudem , ut essent in orbe literato metropolet 

 quaedam. Etprofecto, quamvis Universitatis nomen , quod multae gesserunt, 

 nihil aliud significaret , quam corpus legum et magistratuum jus haben* , 

 quod autonomiam Veteres appellabant (^) , tamen peregrines et cives , nuUo 

 discrimine , undique ad haec scientiae sacraria properavisse , et aequo jure 

 habitos fuisse , constat. Verum hoc illis accidit temporibus , quibus variae 

 gentes Europaeae in unam veluti civitatem literatam sub uno imperio sacro 

 et civili congregatae fuerunt , eadem lingua utentes. Mutata deinde tempora 

 sunt. Illi communitati , quae nunquam tamen evanuit , nostra aetate , 



