f }■: \f. U /: R A T I 0. 227 



!,. (6) Ea dc re diserte suam sententiam pronuntiavit Auctor cpistolanim modo memoratus, 

 Epist, VI , p, 5. Hie eniin , de libcralitate disscrcns maiorum nostrorum in invitandis exteris 

 ad patrias Academias , hoc addit : « Dit was gcen dwazc vooringcnomcnlieid met alles , wat 

 " van ciders werd aangcbragt. Getuigen de onafgebrokcn en nitnmer verzaakte of verbasterde 

 • toon der lioUandsche gclcerdheid , voortspruitende wit onzc nationaliteit. Minder dan 

 « elders wcrd hier aan dc grillige zucht naar nieuwighcdcn geofFerd , of Tan de geleerdheid 

 » eene fabriek gemaakt , die veci en spoedig moest leveren. Wij declden deze gczindhcid 

 « inede aan hen , wier talentcn wij het geluk hadjden ait hun vaderland herwaarts over 

 « te brengen , en die voortrefFclijke mannen beschouwden Holland als hun tweede vaderland, 

 « aan welks roem en welvaart zij gaarne alle hunne vcrmogens te koste Icgden. Zie daar 

 « het ware leven der gcleerde en bescbaafde wereld. » Cf. holtics, in Orat. mem. 

 p. 24 sq. Itaque in artium doctrinarumque studium et cullores sine dubio valet , quod 

 de iugcnti peregrinorum in patria nostra affluentia universe mcrito animadvertit groes 

 TAH PBINSTEBEH, Proeve over de zamenslelting eener alqemeene Nederlandsche Gescliiedenis , 

 'sGrav. i83o, p. 108. « De onophoudelijke toevloed , in het bijzonder van Franschen 

 « en Duitschers , wcl verre van de kenschetsende trekken der Ncderlandcrs uit te 

 « kunnen wisschcn , schijnt door de kracht der nationaliteit met de Nederlandsche Katie 

 a vereenzelvigd te zijn. » 



(7) Juvat hie apponere verba Auctoris Epistolarum memorati , Epist. I. p. 10. 

 « Mij dunkt, ik beb de zaak smakelijk genoeg geuaakt; en nog wil men er niet aan. 

 « Verhcug u met mij ; want ik ontdek eene vonk van edel gevoel bij de voorstanders 

 « der behoefte. Blazcn wij die vonk aan , eer dat zij gehcel door de magt van hunne 



• bekrompene bcginsels wordt uitgedoofd. Het vaderland , en een regtmatige trots op 



• deszelfs eer en roem , zie daar 't geen nog leeft in de harten. Men verlangt niet allecn 



• dat onzc jongelingschap onderwezen , maar ook in vaderlandsche zeden en bcginselen 



• opgevoed worde. — Er schuilt meer. Eene zwakke en verborgen stem roept hun uit 



• hun binnenste toe : Sta de eer van eigene inrigtingen te hebben voor geleerdheid niet 



• af aan den vreemdeling ! » 



(8) Significo Orationem Viri Cl. a. a. Sebastian de animo et ingenio gentium suis de medicina 

 meritls evidentissimo. Exstat in Annalibus Academiae Groning. A. cioiocccxxxvi — cioiacccxxxvii. 



(9) Cf. cicEBO, Tusc. Q. L. I, c. i3 , de Invent. L. H, c. 53. 



(10) Cf. ABISTOT. Polit. Lib. I, c. II et 12, ed. staiiiui. Cf. wilhelm gOtte , Forschule 

 der Politik, Lips. 1840, p. 5, i^. adn. > Der Staat war eher als wir, soil langer dauern 



• als wir , kann ohne uns dauern , ist das l^tcv , wir das aufi(3s0m^i oder accidens , er 

 "t1:u^ ^'"'^°'''*^''* ' "'"' ''" Zufallige, . rel. Prorsus ex antiquae politices principii*. Contra 



