>?:4T.tOH; R A T I 0. va/>.*(H. 263 



apparet, invita quamvis, imo reluctante cunclis viribus Ecclesid Calholici. 

 Nimirum ita se res habet , ut teste historia , quintuplici forma Docelismus 

 in Ecclesia viguisse existiraandus sit. Quo enim alio nomine dicamus 

 GnosticM et vero mkstorii errores , quorum utrique humanam Jesu naturam 

 instrumenti cujusdam instar sibi fingerent , X'cr quod, secundum illos, aeon 

 aliquis vel vis divina , secundum hos ipse operatus fuisset Deus. Hoc modo 

 scilicet humana quaedam non potuit non existere natura , quae specie externa. 

 sublimis et excelsa , reapse bona mutuata ostentasse existimanda esset- Nee 

 dubitaverim et de ahio et Monophysith idem aflSrmare , quorum ille creatu- 

 ram homine majorem at procreatam , hi naturarum in Christo mixtura 

 ij)sam Divinam naturam pro animo humane substituentes , humanam Christi 

 naturam, (quippe, si animus lollatur , nullam), verbo reliquisse , re sustu- 

 lisse merito dicantur. Quo magis est Ecclesiae diligentia laudanda , quae 

 post longum certamen, in concilio Chalcedonensi, non tantum divinam Christi 

 naturam onini dubio majorem constituerit , at vero ctiam humanam , ab 

 omni Docetismi contagione vindicaverit. Quod vero Ecclesia damnaveral , 

 nolite putare A. A. 1 earn damnando potuisse radicitus evellere. Fuerint adeo 

 in Ecclesia per saeculorum decursuin et Gnotticorum et vero akh et Nettoria- 

 norum odiosa nomina , at ipse Gnosticismus , Arianismus , Nestorianorum 

 adeo et Monophysitarum Docetismus ad hunc usque diem , clam per Ecclesiam 

 et Theologiam proserpunt. Quis nescit , ut hoc utar, quam soleat Euangelica 

 iiarratio de Spiritu Sancto , baptismi opportunitate , in Jesum descendente , 

 hodieque accipi amultis, nulla omnino humanae naturae in Christo neque 

 ivspyeltxi; i neque progressionis habita ratione , quasi divina dona, ipse adeo 

 Spiritus Divinus Jesu extrinsecus hac opportunitate sit infusus? Quis nescit, 

 et esse hodieque, qui Christi in cruce querimoniam interpretentur, ac si 

 reapse a Patre fuerit relictus? Ecquid hoc aliud dicendum , quam Gnogticormn^ 

 divinum quid,ut novimus , Jesu personae baptismi opportunitate sejunxisse, 

 ex cruce pendentem reliquisse , nugantium errores renovare ? Similiter 

 Arianismi, quis est, quin et in hodierna Theologia hie illic vestigia agnoscal, 

 ut fuerint, nostra quoque aetate , qui loco animi humani , nescio quam, 

 Arianorum modo, creaturam subslituendam esse duxerint. De Nestoriantsmu 

 si quaerimus , quid crebrius accidere nobis solet, quam ut Theologos de Jesu 

 persona hunc in modum disserentes audiamus , ac si , qui Nestorianorum error 



