814 JOANNISBOSSCHA 



religio. CognoTistis , Viri Spectatissimi , ita me existimare , qui Hlstoriam 

 Literarum fundainento superstructam docendi munu8 nostra aetate suscipiat i 

 rem eum aggredi , ut utilissimam, ita supra quam credi possit , diflBcilem 

 atque impeditam : itaque intelligetis, cum illud vestra opera adsignatum 

 mihi videara , quam auiplum at honorificum existimem et vestrum , Curatores, 

 de me juJicium , et vestrum, Amplissimi Magistratus, de me decretum. 



Vos ego, Alhenaei et Gymnasii curae gerendae Triumviri, absens etiam, 

 turn universes colui propter earn, quae olim mihi fuit cum Gymnasio et 

 Athenaeo vestro necessitudinem; turn singulos propter vestra in rem puLlicam 

 merita, vestramque integritatemet paternae amicitiae recordationem, te etiam, 

 REPiiHE, Vir Amplissime, ut praeceptorem discipiilus : quid nunc me facere 

 oportet jiraesentem, cum Vobis et singulis et imiversis plurimum debeam ? 



Quapropter , Viri Magnifici , Magistratus et Curatores , memoriam vestri 

 utrorumque beneficii colam beneyolentia sempiterna. Quamquam enim non 

 ut Homericus uiixes incertus et vagabundus erravi , sed in jucundissima 

 sede fui collocatus, attaraen ut ille Jthacam versus, ad antiquitatis studia 

 vestramque civitatem identidem roflectebam oculos, Vos mihi ad ilia studia 

 reditum parastis , yos in civitatem vestram me reduxistis : quid igitur aliud 

 exspectetis , quam flagrantissima cupiditatc ea me secuturum , ex quibus 

 aliqua ad Athenaeum vestrum sit utilitas reJundatura? quid prius et antiquius 

 me posse habere existimetis, quam ut civitate vestra non indignns videar. 

 Illud conabor , Viri Spectatissimi; hoc ego vobis spondee: et sincerae inte- 

 graeque mcae fidei , virentes corpore et animo, diu , precor, ut testes sitis 

 atque custodes. ^s 



Quanam vero oratione te compellabo, Clarissime lbnnepi, Vir Dilectissime! 

 Fclicemne me pronuntiem , te habuisse praeceptorem? — quid autem aliud 

 faciunt, quotquot tua usi sunt disciplina ? Tuamne benevolentiam praedicem, 

 qua mihi , non sine tuae adprobationis significationa , gratulatus es , cum me 

 tibi collcgam datum cognovisses? — at ita soles perpetuo tuos discipulos 

 amplecti favore. Tuamne opem implorem et consilii ralionisque com- 

 municationem , quoties ad tuam experientiain et doctrinam erit con- 

 fugiendum? — quasi vero unquam d'stiteris mihi adesse, in quacunque 

 causa benigne mihi posses facere Taiito equidem gaudio animum a 

 liquando sens! completum , cum me piaccipue tuum discipulum a te dici 



