27,4 JOANNES HENRICUS SCUOLTEN 



quin nervos sic religionis incidi, cogatur confiteri? At vero jam in fratrera 

 convertamus oculos , utut infinita a nobis distantia remotum , at fratrem 

 tamen, qui suo nos docuit exemplo , nihil esse tarn aut excelsum aut 

 sublime, cujus non sit habenda humana natura capax, nihil tarn arduuin, 

 nil tarn difficile , quin possit liumand natura superari ; turn omnino in nobis 

 anitnum viresque augeri sentimus: turn velut altiore spiritu tacti vires 

 et ipsi experiemur nostras: turn, hunc suspicientes generis nostri et gloriain 

 et decus , huic uni omnium intimo nos amore mancipabimus , ejusque 

 animis nostris veluti imbibentes spiritum , in ipsa hac naturali virium 

 tenuitate vuvt» hxvvofiev iv ra> iv^vvizfiouvri tifiZi Xpt^TV- O felicem ter 

 quaterque felicem aetatis nostrae conditionem , qua, quod in philosojihia 

 Socrates olira praestitit, et Theologia de coelo in dies dcTOcari atque in 

 verissimam humani generis salutem adhiberi coepit. O nos felices , quibus 

 in Christi persona, humanitatis imagine per fecta , Deus patefit, ne tupra 

 nube* tit quaerendus ; (i) quique pro metaphysico Christo, vix quidquam 

 ad nos pertinente , Christum historicum , pro alieno fratrem recupera- 

 verimus , cujus praestantia et perfectione intelligatur demum et vere 

 explicetur divinum illud: '£v avSpdnratg su'Soxla, 



'1.: 



His iU peractis, superest, ut pro diei solennitate vos omnes compellem, 

 quibuscum arctiore yinculo ab hoc inde tempore me conjunctum sentio ; 

 animi Tero grati senius iis significem , quorum in me collata beneficia 

 l>ublice hie celebrate et praesentibus coram extoUere me posse iatiino aaimo 

 gaudeo. .J'j^V. ;Ei. !uHi » ia 



Hie Tero primum ad Vos me converto , Viri Nobilissimi, Athenaei Frisiaci 

 Curatores Amplissimi , quorum est curd et honoriacA de me existimatione 



( I ) Verba sunt oiivmi ad i Tim. 11. 5. 



