276 JOANNES IlENRICUS SGHOLTEN 



amissum omnes boni lugent, lugent , quibuscunque humanitatis et religionfs 

 causa cordi est. Novisti virura , Clarissime hovbrsi ! amore euui prosecutus 

 es , ctijus institutione auibo fuimus beati, quern ambo coluimus ut vitae 

 ducem , ambo ut alterum parentem desideramus et lugemus. Ebeu nobis! 

 quibus non amplius os illud carissiuium aperietur , unde veluti nova identi- 

 dem ia nos transire vita videbatur, quoties ab ejus ore pendere ejusque 

 institutione beatis nobis esse licebat. Sed nolumus bic acerrimuin renovare 

 dolorem. Ne simus nos ingrati , quibus Divina Providentia in itinere 

 terrestri , heusdium viae ducem concesserit. Discesserit a nobis ; at coelo 

 ilium ne invideamus, qui terra major esse videbatur. Discesserit, at 

 animis nostris vivere amabilique suo genio nos comitari et tueri pergit. 

 Heusdius igitur , carissime rovkrsi! sit amicitiae nostrae perenne funda- 

 uientum! beusoics, ut ipse mibi signiiicasti, beusdids, si quis alius, animos 

 jungit ! 



Tecum adspiciam dilectissime Pater, exsullat animus; tua enim praesentia 

 bunc festum diem inprimis exbilarari, quidni publico prolitear. Quid vero 

 tibi dicam , qui mihia teneris inde vitae dux cxstitisti fidelissimus , summis 

 me cumulasti beneficiis , doctrina tua mihi profuisti , praesentiaque tua, 

 quam propter valetudinem et vero itineris molestias vix poteram sperare , 

 eximiis in me meritis hodierno die cumulum adjicis? Quodcunque enim 

 sim aut profecerim in literis , ducibus praeceptoribus clarissimis, heusdio 

 nostro T^ fiaxaptqi , schbodero, goudoevero , croenewoudio , turn vero in 

 disciplinis Theologicis institutione summi herikgae , utriusque nostrum 

 praeceptoris nunquam non pia memoria colendi, boumakni, cujusque baud 

 ultimo loco referre nomen hie debueram , royaardsii tot mihi nominibus 

 praeceptoris carissimi, baec omnia, quae illis me debere sentio , a te veluti 

 principe fonte repeto. O me beatum , cui, solenni hoc die, tecum amoris 

 el pietatis foedus publice sancire contingit ! Tu Ecclesiae Christianae et orbi 

 iiterato ad seram usque senectutem prodesse pergas; tibi bonos Deus O. M. 

 propitioque genios vitae comitcs concedat , mihi vero hoc gaudium , ut 

 vitae tuae felicitatem, mea augere felicitate possim, quae muneris bene gesti 

 conscientia a me censcbitur. :,p> t'f .»->.fs<{ 



(.■N«c yero coramittere possum, quin te eliam hac opportunitate compellem, 



