REDEVOERING 329 



der zaken en het bekoorlijke dat het voor 't vaderlandsch hart bezit , 

 hebben latcn verleiden , oin ook te gewagen van de vvijze , waarop het 

 Protestantisme in beide landen de overhand verkregen heeft. Wat toch 

 ontmoet men te dien aanzien bij de Engelschen? vat bij ons ? Karak- 

 terloosheid en slaafsche inwilliging aan 't gezag in eene zaak , waarin 

 de mensch zich niet mag laten dvvingen , bij het eerie volk ; bij het 

 andere standvastigheid tot op den rand des bedcrfs ; dat het zwaarste 

 doen wegen, wat het zwaarste is, en God meer achten dan de menschen. 



Het Engelsch Parlement ; — en moet men er den Avettigen vertegen- 

 woordiger van het volk niet in zien ? — onder hshdbik VIII noch 

 Roomsch - Catholijk noch Protestantsch ; onder edcabd , zijn' opvolger , 

 Protestantsch ; onder mari\ , nadat deze de teugels van 't bewind in 

 handen heeft genomen , bitter Roomsch - Catholijk , en eindelyk onder 

 ELIZABETH Aveder Protestantsch ; het Engelsch Parlement heeft altijd juist 

 dezelfde inzage in Goddelijke zaken als die is van den Souverein in 

 der tijd. Onder hendriks regering vaardigt dat Parlement het bevel uit , 

 dat elk zal hebben te gelooven , wat de koning in 't vervolg nog mag 

 goedvinden te bevelen, en onder zijn' opvolger draagt het den koning op, 

 al die Melten te maken , welke door het afschaffen van het oude , dat 

 is hier het Roomsch - Catholijke, noodig zijn geworden , en wel zonder 

 dat het zich eenig deel of zelfs de goedkeuring dier wetten voorbehoudt. 

 Maar ziet ! er verloopen slechts zeer weinige jaren , of het toen zoo 

 Protestantsch Parlement staat nu toe , dat maria de zittingen met 

 eene plegtige kerkmis, volgens al de gebruiken der Roomsch- Catholijken, 

 doet openen , en nog weder weinige jaren zijn er verloopen , of het 

 beaamt met Elizabeth de maatregelen tot wering van Roomsch- Catholijken. 



« Maar het Parlement wisselt gedurig af , » zal iemand zeggen : » de 

 « vertegenwoordigers worden onder den invloed der regering gekozen , 

 « en deze ontbreekt het nooit aan gedienstigen. » Ik stem dit toe voor 

 zoo ver het Lagerhuis , het Huis der Gemeenten betreft , en wil er zelfs 

 vel bijvoegen , dat de burgerzin zich destijds onder die klasSe , waar het 

 uit bestond , nog niet ontwikkeld had , zoo als later ; dat het Huis der 

 Gemeenten destijds ook dat steunpunt van zedelijke kracht in de natie 

 nog niet bezat , welk aan den volksvertegenwoordiger zoo veel klem kan 



T t 



